Eindelijk begon het seizoen voor Roda JC, beter gezegd het echte werk stond op punt van beginnen. Wij begonnen met een uitwedstrijd en om 17:00 uur vetrok onze bus dan ook op weg naar een nieuw seizoen.
200 Rodasupporters zouden de geelzwarten ondersteuning geven. In onze bomvolle bus zat de sfeer er dan ook al goed in. De reis verliep dan ook goed en om 19:20 uur kwamen we dan ook aan bij De Goffert. Ruim op tijd voor een hapje en een drankje. In de bus zat de sfeer er al goed in, dit werd voortgezet in het bezoekersvak. Waar ook de nodige humor was, al helemaal toen NEC fans niet zagen dat ze hun shirt op de kop omhoog haalde. Snel werd het shirt dan ook weer opgerold door de fans van NEC. De sfeergroep van NEC kwam met een andere actie. Waar zij hun vooruitblik op het nieuwe seizoen lieten blijken.
Om 20:00 uur opende de fluit van Jan Wegereef het seizoen voor Roda JC. Roda begon fel aan de wedstrijd en liet al snel zien dat men niet voor een verliespartij naar Nijmegen was vertrokken. Roda JC wilde meer. Met goed combinatiespel zocht Roda JC naar het NEC-doel. Helaas werd deze niet gevonden. Maar Roda’s intentie was duidelijk, men wilde perse winnen. Al snel leek Roda JC de scoren te openen ware het niet dat Roland Lamah buitenspel stond en de treffer terecht afgekeurd werd.
Elbekay Bouchiba had daarna nog eens pech dan zijn schot nipt langs de goal ging. Andres Oper kreeg de grootste kans, maar de scherpte bij de niet fitte spits ontbrak. Maar Roda had nog niets van NEC te vrezen, beter gezegd, er was maar één ploeg die dat doelpunt verdiende en dat was Roda JC. NEC speelde liever op de counter.
Na een half uurtje begon Roda iets slordiger te spelen en een uitglijder van Jan Paul Saeijs (waar hij zelf niets aan kon doen) zorgde ervoor dat Jhon van Beukering een niet te missen kans kreeg: 1-0. Hierna was Roda JC even van slag en kreeg NEC vlak voor rust zelfs de kans op 2-0. Maar wonderbaarlijk genoeg ging de bal niet de goal in. Het geluk zat Roda JC nu even mee.
In de tweede helft probeert Roda JC het overzicht te behouden. Doordat Roda JC moet scoren kreeg NEC de ruimte om nog meer te counteren. Waardoor NEC de diverse kansen kreeg om de score te verdubbelen. Voor de TV kijkers levert dit direct een vertekend beeld op. Een 2-0 achterstand verdiende Roda JC absoluut niet. Beter gezegd: die 1-1 moest er gewoon aankomen. Dit verdiende Roda JC absoluut. Vijf minuten voor tijd (net als eerder in Den Helder tegen NEC) verloste Lamah ons eindelijk: 1-1. Het Rodavak ontplofte, want hier hadden wij de hele tijd op gewacht. Vooral omdat NEC op de counter gevaarlijk werd was het billenknijpen. Ondanks hun kansen was de 1-1 dus geheel terecht.
Bij 1-1 zou het ook blijven, al wilde NEC toch nog winnen. Maar de wedstrijd kreeg wat het verdiende. En wie weet als Roda het in het eerste half uur had afgemaakt had er misschien veel meer ingezeten. In elk geval heb ik (en met mij meerdere) genoten van een goede wedstrijd. Met goed voetbal van Roda JC, een counterend en NEC, en een score van 1-1 zorgden er voor dat de neutrale toeschouwer uiteindelijk de winnaar werd. En Roda JC is na dit potje de morele winnaar. Want als winst voelde de late 1-1 zeker aan.
Terug in de bus werden er natuurlijk weer enkele personen afgezeikt :D wat er voor zorgden dat we weer snel thuiswaren. Na een goede wedstrijd en een geslaagde busreis konden we dan ook goed slapen.
MOTM aan Rodakant: Roland Lamah (ook als hij niet gescoord had).
Het mooiste? Pa-Modou Kah. Nadat NEC rustig aandeed met een wissel ging Pa-Modou informeren bij desbetreffende speler of dat ook iets sneller kon. Hierdoor was Pa-Modou de gebeten hond bij het thuispubliek. De Noorse Gambiaan liet zich niet van de wijs brengen. Ging hierdoor zelfs veel beter spelen. Vroeg zelf of hij de bal zo vaak mogelijk mocht hebben en juichte uitbundig de gelijkmaker mee. Forza Pa-Modou!
