Het verschil maken wijzelf

Overal lees ik de teleurstelling en de zware verwijten over het gelijkspel thuis tegen Excelsior.
Ook ik ben teleurgesteld. Het begon al met dat boekje dat we bij de ingang kregen. Daar stond een interview in met van den Ouden een Excelsior speler die ooit in een grijs verleden ook eens in de belangstelling stond van Roda. Dit interview zorgde er al gelijk voor dat mijn bloed onder de nagels werd weggezogen. Hij zegt letterlijk op de vraag of hij het niet jammer vond dat het geen transfer geworden is;” Nee, omdat Roda JC niet echt mijn club is waar ik me thuis zou voelen. Laat me heel duidelijk zijn: Ik heb niets tegen Duitsers, maar waarom wordt er na een doelpunt door de speaker ‘danke bitte’ geroepen? We wonen toch zeker in Nederland?” En van zo een antwoord word ik spontaan onpasselijk. Eigenlijk is het bewonderenswaardig, dat van den Ouden als een van de weinige Noorderlingen weet, dat Limburg bij Nederland hoort. Maar dat wij nu eenmaal de eretitel, de Duitsers van Nederland hebben, dat weet hij niet. Nou mijnheer den Ouden hier een lesje;

En zo worden wij door anderen hier in Nederland De trots van het Zuiden genoemd en door weer anderen De Duitsers. Dus is het heel normaal dat wij dit als supporters en club honoreren, door een doelpunt zo te vieren, zoals het verwachtingspatroon is van de tegenstander. Dat die andere clubs waar jij voor gespeeld hebt geen eretitel achter hun naam hadden staan, zegt eerder meer over jouw carrière dan over ons als club.

Dat wij toevallig 2 punten verspelen nu tegen jouw waardeloos niet in de Eredivisie horende club, is een logisch gevolg zolang de KNVB ons als Limburgers steeds benadeeld door die prut aan scheidsrechters en grensrechters. Twee uit de lucht gegrepen penalty’s voor jullie, waar jij ook nog eentje van weet te missen, (hehehe, dat was wel genieten geblazen) en ons minimaal 1 penalty onthouden, plus ook nog eens een diep rode kaart niet geven aan een van jouw medespelers, en verder hadden jullie gewoon geluk bij die ballen van ons op de paal. In principe mag je blij zijn met dit puntje en deze goed koesteren, want veel zullen er dit jaar niet meer bijkomen. Dus ik wens jou volgend jaar veel plezier in de Jupiler Legue, want dat zal dan nog de enige competitie zijn, waar jij als oude kerel nog mag acteren.

Als we namelijk alles bij elkaar optellen en de wedstrijd nog eens rustig analyseren, hebben onze jongens het eigenlijk nog zo slecht niet gedaan. Ja okee, een 3-0 voorsprong geef je niet weg, maar die balzak van een scheidsrechter was er gewoon op aan het wachten dat die een penalty aan dit arme Excelsior wilde schenken. Onze spelers konden geen goed doen in de ogen van dat trio balzakken met hun fluit en aangegroeide vlaggetje, getuige de 4 gele kaarten voor Roda en maar één gele kaart (die dieprood had moeten zijn) voor die Excelsioraan. Je kon er gewoon op wachten dat er na die eerste penalty door mijnheer balzak nog eentje zou worden weggegeven. En jawel, een actie (alleen in de ogen van mijnheer balzak), werd buiten de zestien meter ingezet en spelertje Excellentsior gaat in de zestien liggen. Balzakje fluit en geeft een penalty. De vraag blijft op onze lippen;” Mijnheer balzak, heb jij soms gegokt op je eigen wedstrijd? Is de betaling weer eens niet voldoende?” Dat daarna nog twee doelpunten vallen mag dan wel onbegrijpelijk zijn voor ons als RodaJC supporter, maar ga er zelf maar eens aanstaan. Je staat 3-0 voor en die arbitrale balzakken gaan opeens zo fluiten. Dan zou ikzelf ook zenuwachtig worden. En dat is precies gebeurt. Roda werd ontregeld door dat triootje balzakken. Gelukkig houden we er uiteindelijk nog 1 punt aan over omdat uiteindelijk mijnheer balzak met die fluit ook inzag dat hij het niet kon maken om nog verder voordeel te gaan geven, want hij had uiteindelijk zijn gegokte centjes weer op zak.

Neen, eigenlijk is onze spelers niets te verwijten. Zij hebben ook boete gedaan door met zijn allen na de wedstrijd naar de Kick-Off te komen. En geloof me maar, op hun gezichten stond het verlies ook te lezen. Neen, gevoelsmatig heb ik die tweede helft zwaar geleden, maar nu ik het 6 uurtjes later nog eens overdenk, is het enige wat overblijft het gevoel dat ons als supporters ook wel heel veel te verwijten valt. We staan verdorie na 15 minuten 2-0 voor maar sfeer wordt er niet gecreëerd. Na 30 minuten kun je zelfs een speld horen vallen in het PLS. Die 7 man uitsupporters hadden (als ze niet achter gestaan hadden) op dat moment gewoon ons allen kunnen overschreeuwen. Wauw, wat zijn wij als supporters goed. West probeerde het wel, maar er kwam geen respons. Pas toen we in de tweede helft een paar onterechte penalty’s moesten incasseren werd er weer wat gehoord. Maar daarna, begonnen er al een aantal van de onzen onze eigen jongens uit te fluiten. En dat uitfluiten werd steeds feller. Wauw wat zijn jullie een steun. Blijf voortaan thuis a.u.b. Niet onze spelers moeten zich schamen, maar jullie als uitfluiters van je eigen cluppie. Logisch dat het dan van kwaad naar erger gaat. Ik blijf fier op mijn cluppie, zelfs na deze serie waar we meer punten van verwacht hadden. Die punten pakken we wel tegen Ajax, PSV en AZ thuis terug. En voor de verdere rest heb ik best vertrouwen in de toekomst. Maar één ding moeten we als Supporters eens achter onze oren knopen. Als het slecht gaat in de wedstrijd, en onze jongens het koppie laten hangen, zijn wij zelf met zijn allen verantwoordelijk voor het verdere vervolg van die wedstrijd. Wij met zijn allen kunnen dan het verschil gaan maken door onze jongens door dit dal heen te slepen, door achter hen te gaan staan en luidkeels hen aan te moedigen in plaats van uit te gaan fluiten. Als onze jongens het niet kunnen, moeten wij het PLS tot een onneembare vesting maken, door voor mijn part met zijn allen luid en krachtig het Duits volkslied te gaan zingen. Hehehe, jazeker mijnheer den Ouden, het Duits volkslied, en meteen daarna het Limburgs volkslied. Bwoh, wat zou ik dan genieten.

Oh, ja. Mijnheer Frijns u viel mij heel hard tegen. Toen die den Ouden gewisseld is geworden, had ik minimaal die wisselaankondiging in het Duits verwacht, zodat die den Ouden eindelijk wist waar die was geweest. Jammer weer een kans verkeken om hem dat interview onder zijn neusje te wrijven.