…..

…. Tja, wat moet ik dan nu hier gaan schrijven?!

Na de geweldige overwinning op PSV afgelopen week, was er een euforische stemming onder de supporters en ook de spelers. Iedereen dacht dat we dat deze week ook wel weer zouden krijgen, maar niets bleek minder waar.

Vorige week werd PSV van de mat gespeeld. Ze stonden erbij en keken ernaar. Waar keken ze naar? Naar een geweldig goed combinerend Roda JC. Gisteren bekeek ik diezelfde ploeg, maar die vond ik niet. Roda JC trad aan met één wijziging in het elftal. Jan Paul Saeijs was geschorst en werd vervangen door Fatih Sonkaya. Maar goed, deze ene wissel zou toch niet het verschil maken in het hele elftal?
Sparta wist dat ze bij Roda JC niet het spel moesten gaan maken en dus moesten afwachten op kleine kansjes. En die kregen ze. Hoewel ik nooit wat over het arbitrale trio schrijf, doe ik dat nu wel. Want die waren toch erg op de hand van de Rotterdammers. Het eerste doelpunt voor de Spartanen viel dan ook uit een onterecht gegeven vrije trap. Bram Castro had zijn muurtje gezet, maar schermde de verkeerde hoek af. De bal vloog dan ook precies in de vrije hoek. Daar stonden we dan met 1-0 achter. Roda wilde wel, maar kon niet. Sparta trok zich terug en de kleine kansjes die Roda kreeg, verprutsten ze.

Dat de ruststand 1-0 in het nadeel van Roda was, viel dan nog mee. Je gelooft dan toch nog wel in drie punten. Maar vlak na rust werd dat geloof ook de grond in geboord. Fatih Sonkaya lette niet op en liet zijn mannetje Roberts de 2-0 maken. Tien minuten later maakte diezelfde ook nog de 3-0. Zoals wij vorige week PSV te kijk zetten, deed Sparta dat nu met ons. Met nog meer dan een half uur te spelen, verlieten zelfs al supporters het stadion. Dat vond ik niet nodig. Dat vind ik sowieso nooit nodig. Je steunt je club ten alle tijden, ook als het wat slechter gaat. Toch bleven de andere supporters achter hun club staan. De sfeer was best goed te noemen, hoewel ik dat niet verwacht had bij deze stand. Dus hulde aan de supporters.
In de 68e minuut hadden wij dan ook nog wat te juichen. Op een voorzet van Cissé, maakte Schenkels een eigen doelpunt. En wat voor één. Een mooi doelpunt ook nog. Een beetje hoop op misschien een puntje kwam dan terug. Zeker toen wij een penalty kregen toegewezen. Waar de scheids de rest van de wedstrijd haast alles verkeerd deed, had hij het nu bij het rechte eind. Marcel Meeuwis benutte deze kans en met nog 10 minuten te gaan, ging alles en iedereen er eens goed voor zitten. Kleine kansjes kwamen dan toch nog wel, maar de gelijkmaker bleef uit.

Waar er vorige week nog zo geweldig waren, ging het nu helemaal niet zo goed. We verloren van de laatst geplaatste ploeg in de eredivisie.

Volgende week wacht AZ op ons. Vorig seizoen wisten we daar gelijk te spelen. Misschien spelen we nu ook weer de sterren van de hemel, aangezien dat toch een ploeg van formaat is. We zullen het dan wel zien.

FORZA RODA!!!

Jessica