Kwartfinale KNVB Beker 25 februari 1976: Roda JC - Feyenoord
Willem van Hanegem loopt glimlachend te wachten tot hij een vrijbrief ontvangt om in zijn nadagen nog een andere werkgever te mogen zoeken. Jorgen Kristensen roept al vanaf de eerste balomwenteling van dit seizoen dat zijn koffers gepakt staan om terug te keren naar Denemarken. Dick Schneider maakt van zijn gebrek aan voetbalambitie helemaal geen geheim meer. Theo de Jong kuiert van de ene ongeïnspireerde wedstrijd naar de andere en Nico Jansen blijkt vooralsnog één miljoen te duur. Zie daar een ruwe schets van Feyenoords topelf. En toch maakt deze ploeg nog volop aanspraak op de landstitel.
Dat zegt veel over de huidige kracht van de andere topclubs, maar het betekent ook dat een geïnspireerd Feyenoord op zijn akkertje naar eenzame hoogte zou kunnen klimmen. In potentie beschikken de Rotterdammers over het meeste “individuele” talent van alle topclubs, maar al die eenlingen hebben er allang de balen van om als een eenheid op te trekken. Het is eigenlijk een oud verhaal. Vraag het aan de tegenstanders van Feyenoord en ze zullen je zeggen dat ze verbaasd staan van het onderlinge gekanker in de Feyenoord-gelederen. Deze groep maakt een totaal verziekte indruk. Alle ambities, alle speelvreugde is weggeëbd (de goeden daargelaten, zoals een Wim Jansen, een Willi Kreuz of een Mladen Ramljak). En Feyenoords leiding heeft het zover laten komen, zonder in te grijpen, zonder kwalijke elementen rücksichtslos uit te snijden. Die chirurgische ingreep zal nu hals over kop plaats moeten vinden. Maar is Feyenoord niet alweer te laat? Peter Arntz is nu al ingelijfd bij AZ’67 en als onze inlichtingen juist zijn dan heeft RWDM zich al verzekerd van Jan van Deinsen. Vorige week moest Feyenoord een nieuwe spits betalen voor het gebrek aan krachtig beleid.
In een carnavaleske Kaalheide keilde een bezield Roda JC de Rotterdammers uit de beker. Al heel vroeg in dit seizoen deed Ipswich Town hetzelfde, toen het nog om een Europese beker ging. Resteert alleen nog het landskampioenschap. Feyenoord is op dat front nog helemaal niet kansloos, maar het zou een blamage zijn als PSV, FC Twente of Ajax zich zouden laten verrassen door het “zootje ongeregeld”, waaruit Feyenoord momenteel bestaat. Nogmaals: Feyenoord heeft behoefte aan een sterke hand. Wie niet bereid is zijn vorstelijke salaris om te zetten in collectieve inzet, moet maar verdwijnen. Door de huidige leiding is Feyenoord niet inspireren.
Slechts openlijke kritiek naar de pers heeft nog invloed. Incidenteel althans, want nadat sommige Feyenoorders na de matige vertoning in Eindhoven (0-0) in de plaatselijke pers met de grond waren gelijk gemaakt, toonden ze zowaar in Kerkrade verschijnselen van arbeidslust. Jörgen Kristensen was daarvan het voorbeeld. De kleine Deen liet zichzelf verleiden tot grimmig verdedigen: een zelden te aanschouwen tafereel. Tot diep in de tweede helft liet deze Kristensen zien over welke grote mogelijkheden hij beschikt. Draaiend en kappend als in zijn beste Sparta-jaren leek hij Feyenoord nog zowaar te inspireren. Maar de goed spelende Kristensen trof het niet aan Roda uitblinker tegenover zich aan te treffen; Peter de Wit. Een vleugelverdediger die zich dit seizoen steeds nadrukkelijker op de voorgrond speelt. Afgezien van de acties van Kristensen, het uitstekende werk (opnieuw) van pratende regelaar Ramljak en Wim Jansen (opnieuw een mens van goeden wille) viel er bitter weinig te genieten van Feyenoord.
Het wordt gênant de tekortkomingen van Nico Jansen andermaal uit te diepen, terwijl Jan Everse, Dick Scheider en de ingevallen Martin Vreysen uitermate zwak acteerden. Het is misschien lullig voor Feyenoord om nog even te memoreren, dat Dick Nanninga ooit (transferbedrag 35.000 gulden) door Cor van de Gijp is aanbevolen in De Kuip. Feyenoords deskundige zagen het niet zitten en kochten twee jaar later voor een miljoen Nico Jansen. Ik kom er op, omdat uitgerekend Dick Nanninga Feyenoord de bekerdas omdeed. Hij scoorde in de verlenging tweemaal, de laatste goal was beslissend. Bert Jacobs zweert bij de traditionele vleugelspelers, buitenspelers die vanaf de zijkant openingen maken om vervolgens met een voorzet spektakel voetbal mogelijk te maken. Aan Dick Nanninga en Johan Toonstra vervolgens de taak erin te vliegen. Maar zij zijn sterk afhankelijk van het creatieve vermogen van die vleugelspelers. Roda heeft in Pierre Vermeulen en Gerard van der Lem twee talenten, die voor dat werk geschikt zijn. Snel (Vermeulen) en getruct (Van der Lem). Pierre Vermeulen is nog te weinig constant in zijn acties en Gerard van der Lem werd te lang gehinderd door conditiegebrek. Komen ze echter tot constante individuele acties, dan zal er nog meer dreiging uitgaan van Roda’s hoge aanval. De Limburgers klopten in elk geval zeer verdiend Feyenoord. Met Dick Advocaat als de grote regelaar. Dickie schept er een satanisch genoegen in om Willem van Hanegem een onplezierig anderhalf uur te bezorgen. Willem vond het wel best. Hij sierde zich met een zottekap, aaide een ballenjongen over zijn hoofd en liet zich geblesseerd vervangen. Willem is niet eens meer kwaad te krijgen over een nederlaag. Zover is het met Feyenoords interesse.
Tekst: Cees van Cuilenborg |
