Het Vragenuur

Voetbal International

Johan Meuser

 Personalia
Leonard Hendrikus Johannes Meuser; geboren 20-12-1948 te Heerlen; getrouwd met Mien Keulen, geen kinderen; gespeeld voor Sportclub Emma (inmiddels samen gegaan met Hoensbroek, de club heet nu EHC) en Roda JC, sinds 1965; semi prof; werkzaam bij de belastingdienst afdeling buitenland, te Hoensbroek.

Welke opleiding genoot je? Had je zonder die voetballerij doorgeleerd?.
Na de lagere school, had ik twee jaar MULO, daarna de ambachtsschool. Ik werd al erg jong contractspeler bij Roda JC, dat was erg prettig, omdat ik nu eenmaal niet de opleiding heb om op jonge leeftijd iets voor later weg te leggen. Ik werd na mijn schooltijd bankwerker op de mijn, de Oranje Nassau. Net als veel limburgers kreeg ook ik een omscholing. Ik werd te werk gesteld bij de belastingen, dat doe ik nu nog, daar werken. Erg prettig, 't is goed te combineren met voetballen, 't is ook een goeie baan – en, dat is heel belangrijk, ik ben van de WW verschoond gebleven. Wat denk je, hoe groot de problemen rond het werk in Limburg zijn geweest, daar hebben jullie in het Westen geen idee van, hoor. De angst om na het sluiten van de mijn ook in de WW te komen, misschien wel voor de rest van je leven, die angst was verschrikkelijk. IK heb dat echt bewust meegemaakt, ondanks mijn jeugd. Ik wist dat ik door een niet te beste schoolopleiding ook moeilijk verder kon. Ik heb me gered, veel anderen ook.

Gaf het geld de doorslag bij het kiezen van het vak voetballer?.
Ik verdiende met mijn eerste contract 1500 gulden per seizoen.
Maar juist gezien het perspectief en mijn maatschappelijke achtergrond was dat niet gek, hé?. Ik hoopte op meer.
Dat is gebeurd, ook. Nu verdien ik goed, ik heb na dit seizoen nog een jaar bij Roda JC. Ik heb alles bij de club meegemaakt. Tweede divisie, promotie, eerste divisie, degradatie, eredivisie later, en nu de enorme opgang. De club honoreert dat ook, daar ben ik zeer tevreden over. Ik probeer nu wel wat voor straks opzij te leggen, als het lukt is mijn angst van vroeger verdwenen, begrijp je?. Al ben ik semi-prof, al heb ik een goeie baan, ik zal altijd beseffen hoe belangrijk die voetbalsport voor mij is.

Staan je inkomsten in verhouding tot wat je moet doen ?
Als je veel wilt verdienen, zul je ook extra-inspanningen moeten leveren.
Ik heb daar geen moeite mee. Ik heb een fijn belegde boterham, anderen niet. Natuurlijk, ben ik vaak moe. Ik heb een gewone dagtaak náást mijn sport: ik begin om half acht, werk dan door, zodat ik 's middags kan trainen. Op de maandag werk ik zelfs tot half zes door, vanaf de vroege morgen. Pas om zes uur train ik dan; en als ik dan 's avonds laat thuis kom rol ik wel eens bek af in bed. Neem in dat geval nou een zondag waarop we naar, bijvoorbeeld, Enschede moeten. Je gaat vroeg weg, komt laat thuis; de full-profs bij Roda hoeven dan niet 's ochtends daarop te trainen, ik stap om half zeven uit bed. Voor mij is er geen rust, de full-profs prepareren zich voor de avond training, ik kom daar gehaast en bezweet aan. Let wel, ik klaag niet. Maar ik vind wel dat full-profs beter voor het voetbal kunnen leven. Maat nu zou ik niet maar anders willen. Voor geen goud zou ik mijn baan willen opgegeven bij de belasting.

Is het merkbaar dat je omgeving positief of negatief reageert op jouw bestaan als voetballer?.
Mijn omgeving reageert, hoe dan ook. Op mijn werk zijn er geloof ik allen maar Roda JC fans, met die mensen praat ik natuurlijk altijd over Roda. Ook daarbuiten merk ik dat men je herkent. Niet altijd even prettig, hoor. Limburgers zijn nou eenmaal chauvinisme, ik dus ook, maar dat chauvinisme kent ook nadelen. Het ging eerst zo goed met de club, iedereen was door het dolle, maar nu gaat het wat slechter en is de kritiek ook feller. Er was een roes, begrijp je wel?. Wat mijzelf betreft: ik sta nog wel eens naast het veld, om tactische redenen, hé. Na de 2-0 overwinning bij Feijenoord, waar ik goed had gespeeld, moest ik toch weer uit. Ik begreep 't wel , al heb ik het er wel eens moeilijk mee, hoor. Maar de mensen, hé? Die begrijpen het niet.

De vedetten van vroeger zjn bijna allemaal uit het Nederlandse voetbal verdwenen, Is dat voor de voetballers een omschakeling?.
Het is bij ons in 't zuiden duidelijk merkbaar dat er minder vedetten zijn. Vroeger was het hier, als Ajax of Feijenoord kwamen, een gekkenhuis . Het stadion zit nog wel vol, maar er is iets van de glamour van de club af. Nu is er de verwachting dat Roda kan winnen, vroeger was dat een onmogelijkheid, toen was het nog een eer tegen die clubs te spelen. Nu brengt Limburg de vedetten voort. Pierre Vermeulen word er zo een, Van der Lem ook. Maar dat zijn uitzonderingen. Natuurlijk is het merkbaar voor de voetballers . De knokkers komen terug, als nooit tevoren. Wim Janssen, hé, die man is goud waard voor Feijenoord.
Jos Dijkstra en Dick Advocaat , ze zijn nu weg bij ons, maar ze gaan het Eindhoven en VVV nog helpen maken, geloof me. De bijter blijft overeind, de meer gestroomlijnde voetballer die moet nu óók meewerken.

Bepaalde trainers schijnen voetballers te kunnen vormen, geloof je daarin?.
't Is een ontwikkeling, hé, dat vormen. Een talent mag, als-ie pas bij profclub komt, ook niet te nadrukkelijk door een trainer worden aangepakt. Anders verliest – ie zijn eigen persoonlijkheid.
Hij moet bijgeschaafd worden, dat is het. De trainer mag nooit een speler teveel naar zijn inzichten willen plooien, da's gevaarlijk, hé. Dan kan je iemand verknoeien. Ik kwam als rechtsbuiten van Roda Jacques Koole maakte me middenvelder, Jacobs gebruikte en gebruikt me ook als linksback, vanuit die positie kan ik ook scoren. Zoiets hebben de trainers ontdekt, daar was ik zelf niet opgekomen. Ik heb getraind onder Adam Fischer, Bram Weijssen, Jaques Koole, Hennie hollink, Heinz Pliska en nu Bert Jacobs, maar van iedereen leer je iets nieuws. De één ligt je beter dan de ander.

Waarom vind jij de publiciteitsmedia te negatief?.
Zijn ze dat dan ?. Niet voor Roda toch? Zeker niet de Limburger en het Limburgs Dagblad. Die onderlinge concurrentie, die is gunstig voor Roda. Ik zei al, wij zijn chauvinistisch, ieder verkeerd artikelkan abonnees kosten, en wie wil dat?. Alleen de affaire in Alkmaar , hé, dat is belachelijk geweest, hé. De Volkskrant, waarom moest die ons zo aanpakken? Op vermoedens, niet op één greintje bewijs. Als je tegen hard voetbal bent, oké, maar schrijf dat dan. Lul dan niet over doping, want dat sla je zomaar ergens een slag naar. Zoiets verscherpt de haat en nijd tussen zuiden en het westen. Ik heb dat niet hoor. Maar de mensen hier, die worden woest. Da's, toch begrijpelijk?. En als wij dan in die wedstrijd tegen AZ hard gespeeld hebben, wat deed Hugo Hovenkamp dan?. Néé, dat was geen journalistiek, dat was sensatie zoeken en zoiets verwacht je van de Volkskrant toch niet?.

Echte vrienden schijnen in een voetbalteam niet te bestaan. Heb jij ze wel? .
Roda is één club, ook nu we meer topclub zijn en de prestaties moeten toenemen. Afgezien daarvan, ik ben met Gerard van de Lem en onze verzorger Norbert Keulen, op vakantie naar Spanje geweest. Daar veel voetballers ontmoet. Een stapje gemaakt met Nico Jansen en andere jongens uit het betaalde voetbal. Erg gezellig, erg leerzaam. Je kunt even bij een ander voetbalbedrijf naar binnen kijken. Trouwens, in Kerkrade stappen we meestal iedere maandagavond. Dat heb je nodig. De spanningen bij Roda zijn erg toegenomen, dan is een goeie sfeer nog belangrijker.

Steeds meer voetballers gaan naar het buitenland voor het grote Geld. Wanner ga jij?.
Ik denk er wel eens aan, hé. Belgie is tenslotte erg dichtbij. Maar aan de andere kant, ik heb een huisje gebouwd in Hoensbroek, ik zou mijn werk hier niet kunnen missen, dus: of het ooit nog eens tot een vertrekt naar het buitenland komt?. Ik ben ook nooit gevraagd. Ik ben een onderschatte voetballer, vind ik zelf. Roda komt dit seizoen en ook daarvoor, veel middenvelders: Toonstra, Ziegler, Kolding, Dijkstra, Ehlen, Advocaat. Nu wemelt het weer van de geruchten in de krant. Waarom, vraag ik me af?. Ik ben soms diep teleurgesteld als ik er weer naast sta, als ik voor mezelf denk goed gespeeld te hebben.

Wat zou je graag anders zien in de benadering van je trainer?.
Waarschijnlijk is dat wat ik wil hetzelfde wat de anderen ook allemaal willen. Ik sta ik er weer in, dan weer naast het elftal. Da's moeilijk te verwerken, mentaal gezien. Jacobs zou dan eens meer met me moeten praten. Over het waarom van het, bijvoorbeeld tijdens een wedstrijd uit het veld halen, over het waarom van het reserve zijn. Dan vreet vaak aan me, dat ik weer naast sta. Jacobs is heus de beroerdste niet, maar een persoonlijke benadering, dat is zijn sterkste kant niet. Wat ik in hem waardeer is zijn meeleven, loop net zo moe, gelukkig of kapot zijn als de spelers. Jacobs is dat ook.

Merk je erg duidelijk door het clubbestuur wordt beïnvloed?
Ik lees wel dat men het duo Jacobs/Coerver als het beste van het Nederlandse voetbal beschouwt. Dat zou best eens waar kunnen zijn. Ik heb nooit iets met het bestuur te maken. Als er problemen zijn rond het voetballen dan ga je naar Jacobs, voor problemen rond materiële zaken dan kom je automatisch bij Coerver terecht. Dat marcheert heel goed. Ik ken ze, de bestuurleden, meer niet. Jacobs is eigenwijs, hij laat niemand aan zijn materie komen.

Waarom heb jij geen zelfkritiek ?
Pas op maandagavond, 24 uur na de wedstrijd, ben ik die wedstrijd van zondag vergeten. Vooral als het slecht met me gegaan is, dan loop ik alles na. Dan zie ik iedere verkeerde actie, iedere verkeerde pass, iedere slecht schot.
Dat vreet aan me. Pas op de training speel ik die zorgen van me af , heel vreemd. Dan ben ik weer onder collega's die begrijpen wat er fout met me is; die willen er niet nog eens over praten. Je begrijpt hieruit dat ik wel degelijk zelfkritiek heb.

Begrijpt jouw vrouw de spanningen die je beroep met zich brengt?
Ja. Ze haalt het niet in 't hoofd om zaterdagavond kennissen op visite te vragen. Dan ben ik bezig met de tv., of met een kruiswoordpuzzel. Maar praten doe ik niet. Ik leef voor een wedstrijd erg geconcentreerd, haast buiten de samenleving. Op de ochtend voor de wedstrijd ben ik erg ongeduldig. Dan wil ik zo snel mogelijk naar het stadion, bij de jongens zijn, dan voel ik me het prettigst. Een gezelligheidsdier ben ik pal voor de wedstrijd zeker niet. Ik hoor mijn vrouw nooit klagen, dus ze begrijpt me.

Moeten of mogen jouw kinderen in de toekomst ook aan topsport gaan doen ?
Ik heb niet eens tijd om ze te maken, laat staan dat ik erover nadenk hoe ik ze ooit zal opvoeden.

Is helpen bij de afwas je enige hobby?.
Ik heb een keer afgewassen. Ik liet twee borden vallen. De eerste per ongeluk, de tweede expres, in de hoop dat ik niet meer verder hoefde. Dat hoeft nu ook niet meer, ik houd verder van kruiswoordraadsels, van moderne muziek en tv.

Voetbalinternational Januari 1977 tekst Kees Jansma.