05-01-2007 'Ik ga weg bij Roda JC'
Vladan Kujovic (28) is sinds kort reservekeeper van Roda JC. In VI legt de Serviër uit waarom.
Waarom sta jij niet meer in het doel van Roda JC?
'De laatste maanden hebben we onderhandeld over een nieuw contract. De club was content met mijn prestaties van vorig en dit jaar. Daarom wilde ik in principe bij Roda JC blijven, maar de financiële kant is ook belangrijk. Als je familie hebt, dan moet je voor zekerheid kiezen. Ik ben niet meer zo jong om alleen naar het sportieve deel te kunnen kijken. Aan het eind van het seizoen ben ik transfervrij, daarom heb ik besloten nu het risico te pakken. Ik ga weg. Hopelijk kan ik een stap hogerop maken. Daarmee zeg ik niet dat Roda mijn niveau niet haalt. Deze club blijft een subtopper in Nederland en ik heb het altijd naar mijn zin gehad, maar nu heb ik een andere prioriteit. Ik kan hooguit nog een jaar of zeven à acht spelen. In mijn hele leven heb ik nooit een school afgemaakt, omdat ik op heel jonge leeftijd met voetbal begon. Op mijn vijftiende was ik praktisch prof, toen speelde ik met het nationale jeugdteam al overal. Ik had geen tijd, kracht en concentratie om het allebei te doen. Als ik straks klaar ben met keepen, wil ik financieel onafhankelijk zijn.'
Hoe verliepen de onderhandelingen?
'Ongeveer twee maanden geleden hebben we voor het eerst gesproken over contractverlenging. In totaal hebben we drie keer gepraat en ik heb heel lang nagedacht, omdat ik honderd procent achter mijn beslissing wilde staan. Sportief en privé heb ik het naar mijn zin. Ik heb ook gezegd dat ik voor iets minder wilde tekenen, maar toen was er nog steeds een groot verschil. Algemeen directeur Huub Narinx heeft duidelijk gezegd: "Dit is het budget en we willen een keeper zoveel geld betalen". Roda mag natuurlijk niet door mij in de min belanden. We zijn niet tot een akkoord gekomen en dat wil ik graag in VI bekendmaken, zodat voor de supporters duidelijk is waarom ik nu op de bank zit. Dat is de politiek van de club. Er zat wel een kleine verbetering van het contract in, maar dat was niet genoeg. Daarnaast ben ik mijn uitspraak van vijf jaar geleden nog niet vergeten, dat ik hogerop wil. Ik ben toe aan een grotere club. In Servië hebben we een spreekwoord: tijd zegt alles. We zullen zien of ik de juiste beslissing heb genomen.'
Je bent al voor het vijfde jaar in Kerkrade, maar daarin presteerde Roda JC nooit als een subtopper. Zijn jullie niet gewoon op elkaar uitgekeken?
'Voor mij was het een heel moeilijke beslissing, want ik heb hier toch een mooie tijd meegemaakt. Alleen is er ook één groot minpunt. Ik ben vierenhalf jaar geleden naar Kerkrade gekomen om elk jaar Europees voetbal te spelen, maar dat hebben we nooit gehaald. Het was altijd net niet, echt frustrerend. Met ploeggenoten, bestuursleden en fans heb ik altijd een goede band gehad, maar op 28-jarige leeftijd weet ik wat mij prioriteit is: mijn familie. Nu een aantal interessante clubs interesse heeft, zie je de financiële verschillen met Roda. Dan lijkt het me normaal dat ik dit besluit neem. In de laatste jaren zijn veel concurrenten gekomen en weggegaan, ik was goed bezig. Als ik geen nieuw contract wil tekenen, is het enigszins begrijpelijk dat ze doorgaan met iemand anders. Ze kijken naar de toekomst en daarom moeten ze weten of Bram Castro klaar is om eerste keeper te zijn.'
Roda moet de play-offs halen. Geloof je dat een trainer dan op basis van transferpolitiek beslissingen neemt?
'Oké, dat is zijn afweging. Ik train altijd keihard en werk extra voor mezelf, meer kan ik niet geven. Tot het eind van dit seizoen sta ik klaar voor Roda, ik wil mijn contract professioneel uitdienen.'
Romano Denneboom kondigde maanden geleden bij NEC al zijn vertrek aan, maar híj staat gewoon wekelijks in de basis.
'Natuurlijk ben ik ook ontgoocheld. Ik wil op een mooie manier afscheid nemen van de club en de supporters. Ik ken mijn kwaliteiten, dus ik ga proberen weer eerste keeper te worden. In mijn achterhoofd wist ik dat dit zou kunnen gebeuren als ik niet zou bijtekenen. De club probeert een speler altijd onder druk te zetten om dat toch te doen. Ondanks de ontgoocheling blijf ik overeind, omdat ik geloof in mezelf. Ik heb over deze situatie gesproken met de technische staf en het bestuur. Trainer Huub Stevens heeft op een goede en menselijke manier alles uitgelegd. Ik wil geen problemen scheppen, maar gewoon duidelijk maken waarom deze situatie zich nu voordoet. Ik ga ervan uit dat ik nog een kans maak. De doodsteek voor een sportman en de ploeg is dat je gaat denken: oké, ik heb een paar andere aanbiedingen, ik ben al op vakantie. Het kan zó gebeuren dat ik opnieuw het doel in moet, het is een drama als je daar dan niet klaar voor bent.'
Had je wel het gevoel dat de club jou echt graag wilde houden?
'Jawel, de trainer heeft mij gezegd dat hij heel content is met mij. En ik heb een aanbeiding gekregen voor drie jaar, dat zegt toch wel iets. Als profvoetballer moet je gewoon profiteren van je transfervrije status. In de laatste acht jaar bij Eendracht Aalst en Roda JC heb ik 99 procent van de wedstrijden gespeeld, dat geeft mij vertrouwen dat ik een nieuwe club zal vinden.'
Zoek je, gezien jouw financiële wensen, buiten Nederland?
'Ik besef dat ik op een van de belangrijkste punten van mijn carrière sta. Ik wil naar een goed gestructureerde club, het liefst in een iets sterkere competitie dan de Nederlandse. Vroeger dacht ik dat ik kon vliegen, dat gevoel heb ik niet meer. Ik weet nu ook wat ik niét kan. Mijn ambitie blijft het nationale elftal, dat wil ik bereiken via een redelijke Europese club in Italië, Spanje, Duitsland, Frankrijk of Engeland. Daar wil ik niet spelen in een ploeg die elk jaar strijdt tegen degradatie, maar bij een middenmoter of subtopper. Een contract bij zo'n club zou een groot succes zijn. Ik ga in elk geval niet terug naar Servië, de situatie is daar dramatisch. Er zitten maar driehonderd man op de tribune, dan komt er geen votivatie los in een sportman. Alleen bij de derby van Belgrado, tussen Rode Ster en Partizan, zitten vijftigduizend mensen. Ons land is in politiek, economisch en sportief opzicht heel diep gezonken. Het gemiddelde maandsalaris is tweehonderd euro. Dan is het normaal dat alle geledingen van de samenleving worden geregeerd door corruptie. Dat gebeurt ook in het voetbal, vandaar dat niemand nog komt kijken. De mensen kijken lekker rustig thuis op tv naar de andere Europese competities. Steeds minder talenten komen door, want de situatie is al tien tot vijftien jaar niet normaal. In mijn tijd daar was de situatie nog redelijk, wij gingen vaak op trainingskamp met de beste jeugdspelers. Ik zag grotere spelers, zoals Predrag Mijatovic, en kreeg extra motivatie om door te gaan. Die prikkel hebben de talenten nu niet. Wij zijn temperamentvol en sterk, blijven altijd overeind en geven nooit op. Maar als je ziet op welke velden kleine kinderen spelen, daar ligt nog geen halve meter gras op... Mijn gezin woont in België en ik geloof niet dat wij ooit terugverhuizen naar Servië. Mijn vrouw is hier opgeleid voor oogarts en ik heb een Belgisch paspoort. De economische situatie is in West-Europa beter. Mijn zoontje kan beter híér naar school gaan. Wij zijn van plan een stabiel leven op te bouwen in België.'
Waarom is een financiële klapper voor jou zo belangrijk?
'Ik wil mijn familie helpen, en niet alleen mijn ouders. Mijn moeder krijgt driehonderd euro per maand als vroedvrouw in een ziekenhuis. Híér verdien je met zo'n baan misschien wel vijftienhonderd euro. Het probleem is dat de prijzen in de winkels wél ongevveer even hoog liggen als in Nederland. Ik ben 28 en kan niet alleen meer voor mijn plezier spelen als ik mijn familie serieus financieel wil steunen. De tijd gaat snel en als ik over acht jaar niet genoeg heb verdiend, dan krijg ik problemen. Dat besef ik pas sinds kort. Toen ik naar Roda JC ging, koos ik puur voor het sportieve. Zo had ik een betere aanbieding van een club in het Championship, het tweede niveau van Engeland. Maar ik zag Roda spelen tegen AC Milan en dat vond ik imponerend. Ze konden niet zoveel betalen, maar ik zag het als een goede stap in mijn loopbaan. Nu liggen de prioriteiten anders.'
Wil jij in de winterstop al vertrekken?
'Dat is volgens mij onmogelijk, want Roda JC heeft met Bram Castro en mij maar twee keepers. Stel dat Bram Castro geblesseerd raakt, dat risico kan de club niet nemen. Dan moeten ze een andere doelman halen, omdat er geen alternatieven zijn.'
Wil je per se eerste keeper zijn of ben je bereid op de bank te zitten bij een grotere club?
'Ik wil nooit op de bank zitten. Vladan Kujovic wil altijd spelen, zo ben ik. In dit interview heb ik eerder al aangegeven dat geld heel belangrijk is voor mij, maar niet zo belangrijk dat ik naar een club ga waar ik zeker op de ban zal belanden.'
Hoe verklaar jij dat matige prestaties van Roda JC?
'Het is frustrerend dat we in zo'n moeilijke periode zitten. We hebben een heel goede voorbereiding gehad en conditioneel zijn we misschien wel de best ploeg van Nederland. Dat kan nooit de reden zijn voor de slechte serie van de laatste twee maanden. Soms praten wij te veel, een hoop jongens lopen daardoor met een volle kop op het veld. Aan het begin van dit seizoen hebben we niet geweldig gevoetbald, maar haalden we wel veel punten en op gegeven moment stonden we zelfs derde. Normaal groeit dan het vertrouwen alleen maar, bij ons niet. Ik dacht: eindelijk wordt dit óns seizoen. Door onze start dacht ik dat we met minder druk konden spelen, maar het tegendeel is waar. Bij een tegenslag raken we direct in paniek. Onbegrijpelijk. Dan komt de kritiek ineens van alle kanten.'
Is het mislopen van Europees voetbal met Roda de grootste mislukking uit jouw carrière?
'Natuurlijk! Nou, eigenlijk vind ik het een nóg grotere teleurstelling dat ik het nationale elftal nooit heb gehaald. Dat was mijn grote droom en leek me ook reëel, want tussen mijn dertiende en 22ste jaar heb ik ruim zestig keer voor de nationale jeugdploegen gespeeld. Ik speelde met Dejan Stankovic, Mateja Kezman en Marko Pantelic. Die droom heb ik nog altijd.'
Ben jij een betere keeper dan pakweg voormalig Vitesse-doelman Dragoslav Jevric, die in augustus na 43 interlands bedankte voor Servië?
'Ik heb respect voor hem en hij heeft goede wedstrijden gespeeld voor ons nationale team, maar je moet ook de juiste mensen kennen. Ik ben op jonge leeftijd naar het buitenland vertrokken, daardoor heb ik de contracten verloren. Niemand houdt contact met mij, dat vind ik een beetje raar. Het is wel begrijpelijk, gezien de corruptie in mijn land. Iedereen probeert de juiste mensen naar voren te schuiven en spelers moeten de goede relaties hebben om bij de nationale selectie te komen. Een paar keer ben ik gebeld dat ze mij zouden bekijken, maar ik weet niet of dat ook echt is gebeurd. Ze vonden me interessandt en zeiden dat ik misschien een oproep zou krijgen voor een oefenwedstrijd. Ik heb ze nooit gezien in het stadion en alleen aan de telefoon gesproken. Voor een doelman ben ik nog jong, ik zie in de Eredivise keepers die tien jaar ouder zijn dan ik. Mijn lichaam verzorg ik heel goed en ik heb nog nooit een zware blessure gehad. Het kan nog.'
Je tekende in 2002 voor Roda, naar eigen zeggen een tussenstap naar de top. Hoe analyseer jij je ontwikkeling?
Ik heb niet genoeg progressie gemaakt. Communicatief en voetballend ben ik vooruitgegaan, in andere specifieke keepersopzichten heb ik niet de progressie geboekt die ik had verwacht. De mensen in Nederland zijn te veel bezig met bijzaken, waardoor ze soms vergeten wat hun hoofdtaak is. Een keeper moet bijvoorbeeld heel veel communiceren, terwijl dat niet past bij mijn terughoudende karakter. Ik praat zóveel op en enaast het veld, dat ik soms vergeet dat ik in de eerste plaats ballen moet pakken. Ik ben niet zo open als Nederlanders, die altijd zggen wat ze denken. Zij praten misschien iets te veel. Hier wordt ook puur technisch en tactisch gespeeld, maar minder op karakter en ook niet met grote druk. Zo heeft elk land zijn positieve en negatieve eigenschappen. Ik verwacht dat we in Nederland binnen een paar jaar meer strijd zien, zoals in Duitsland. Bijna geen buitenlandse doelman kan zich hier moeiteloos aanpassen. Je krijgt in andere Europese landen tien keer zo weinig terugspeelballen, je moet hier dus een goede techniek en een goede trap hebben. Een bal wegrammen is er niet bij. Zelfs een topkeeper als Gomes had daar in het begin moeite mee. Trainen op sprongkracht en pure explosiviteit heb ik een beetje gemist in de voorbije jaren. In het doel wil ik me een beest voelen, dat krijg je door je helemaal kapot te trainen. In Duitsland trainen ze met de Medizinball, dat vind ik prachtig. Na de training doe ik nog wel eens wat voor mezelf, maar dat voelt toch niet hetzelfde.'
Jouw doel was via Roda JC naar de top te gaan. Dat is mislukt.
'Dat kan altijd nog. Ik ga dus waarschijnlijk naar het buitenland. Maar als een Nederlandse topclub interesse heeft, vind ik dat natuurlijk ook interessant. Ik ben niet zo stom te zeggen dat ik per se weg wil uit de Eredivisie. Privé, mentaal en op voetbalgebied ben ik enorm gegroeid. Misschien komt die volwassenheid doordat ik meer familieman ben sinds de komst van mijn zoontje. Vroeger was ik in moeilijke periodes altijd maar aan het nadenken. Dan zette ik zóveel druk op mezelf dat ik blokkeerde. Op die manier kun je nooit presteren. Nu ben ik realistisch en besef ik dat iedereen fouten maakt, dat hoef ik niet te dramatiseren. Dat is ook de verdienste van keeperstrainer Ruud Hesp, hij heeft mij mentaal sterker gemaakt. Nu kan ik na een fout twee geweldige reddingen maken en de wedstrijd nog winnen. Toen ik naar Roda kwam, was ik terughoudend en nam ik nooit initiatief. Ook kon ik niet omgaan met kritiek. Nu kan ik die veel makkelijker accepteren. Ik weet nu precies wat mijn zwakke punten zijn, maar ik ben wel klaar voor een topploeg.'
Pardon?
'Kritiek is normaal bij een subtopper als Roda. Elke buitenlandse speler krijgt meer aandacht dan een Nederlandse, daarom moet je altijd twee keer zo goed zijn. Is ook logisch, maar misschien heb ik iets te veel kritiek gekregen. Bij een topclub als PSV was het waarschijnlijk anders geweest, daar isoleren ze een speler niet na een fout. Gomes had het in het begin ook niet makkelijk, maar PSV werkt als een Europese topclub. Daar moet een keeper altijd overeind kunnen blijven, omdat spelers meer in bescherming worden genomen. Bij Roda is dat soms niet mogelijk en dan barst de bom wel eens. Niet alleen de kritiek van buitenaf vind ik te groot, ook bínnen de club wordt te veel over negatieve zaken gesproken. We kunnen juist beter vertrouwen in elkaar hebben. Als iedereen zijn job doet, functioneren we als team het best. Ik heb voor de grap ooit gezegd dat Nederlanders de meest kritische mensen van Europa zijn. Ik volg veel voetbal in de media, al die interviews en reportages zitten vol kritiek. We studeren te veel op voetbal. Iedereen praat honderduit over tactiek en ik zie maar heel weinig spontane reacties, vanuit het hart. Daarom ben ik bang dat betaald voetbal straks veranderd in PlayStation. We worden allemaal computergestuurde poppetjes vol met opdrachten.'
Heb jij je altijd onomstreden gevoeld in Kerkrade?
'Begin vorig seizoen heb ik problemen gehad, ik moest anticiperen op de manier van werken van Huub Stevens. Die is een wereld van verschil met Wiljan Vloet. Voor mij was die omschakeling moeilijk. Toen ik vorig seizoen op de bank belandde en Kevin Begois mijn positie overnam, was dat een van de moeilijkste momenten uit mijn carrière. Ik had niks tegen de keuze van de trainer. Privé-problemen moet je altijd aan de kant zetten, maar feit was dat ik gewoon in een dipje zat en fouten heb gemaakt. Stevens zei: "Je moet een paar weken rust pakken, dan zullen we zien". Na tien dagen stond ik opnieuw in de goal, maar dat was wel een totaal andere Kujovic. Ik ben sterker uit die crisis gekomen, sinsdien heb ik een jaar redelijk tot prima gespeeld. Natuurlijk ben je trots dat je vierenhalf jaar eerste keeper bent bij een subtopper. Dáárvoor heb ik altijd keihard gewerkt. Op trainingen heb ik nooit gedacht: ach, ik ben toch eerste keeper, ik doe rustig aan. Het is dus mijn verdienste.'
Je noemt Roda telkens subtopper, maar is de club niet een middenmoter?
'De laatste jaren wel, als je steeds naast Europees voetbal grijpt. Gezien de club en het stadion moet je in de subtop zitten. Toch denk ik wel dat we er dicht tegenaan zitten. In mijn eerste jaar heb ik de grootste sportschok ooit meegemaakt, toen we diep in blessuretijd van de laatste speeldag UEFA Cup-voetbal misliepen. En vorig jaar gebeurde zoiets opnieuw, toen Ajax in de laatste minuut gelijk maakte. We verloren in de verlenging en misten daardoor Europees voetbal. Dat is het lot van Roda JC.'
Zijn de prestaties van de laatste jaren en ook dit seizoen Roda-onwaardig?
'Natuurlijk, Roda moet altijd vierde, vijfde of zesde plaats staan.'
Bron: Voetbal International
Typwerk tnx2: Nero Giallo |
