Eén enkel telefoontje leidt ertoe dat de gebeurtenissen elkaar op deze ochtend met windkracht tien opvolgen. Felix Magath laat HSV rond half tien weten de vacante trainerspositie niet te willen innemen, waarna korte tijd later geheel in de lijn der verwachting de telefoon rinkelt in Kerkrade. Of Roda JC bereid is Stevens te laten gaan, is het dringende verzoek vanuit Noord-Duitsland.

Meteen is het gedaan met de serene rust op Kaalheide. De Roda-leiding wordt direct opgetrommeld en trekt zich met Stevens terug voor spoedoverleg. Kort na de middag lichten de technische staf en de Roda-top in een klein kamertje de opgetrommelde pers in: de bliksemtransfer is rond. Althans, de indruk wordt gewekt dat het een bliksemtransfer betreft. Jammer dan, in werkelijkheid is het startschot van de overgang veel eerder gelost. HSV had al langer een lijntje lopen naar Stevens, het was enkel wachten op het ontslag van Thomas Doll. Alleen het feit dat clubicoon Felix Magath er op het laatste moment (door zijn ontslag bij Bayern München) even tussendoor kwam fietsen was niet geheel voorzien.

Algemeen directeur Huub Narinx laat weten dat niet langer dan drie minuten is nagedacht over de vraag van HSV. Stevens geeft op zijn beurt aan afscheid te nemen met een tweeslachtig gevoel: „Als je ergens met plezier hebt gewerkt, doet afscheid nemen altijd pijn. Maar ik was nu eenmaal toe aan deze stap.” Het zijn de bekende rituelen als een trainer ergens opstapt zonder dat er aanleiding is met modder te gooien. De ene partij verklaart dat je een coach een dergelijke kans niet kunt ontnemen, de ander vertaalt de verkregen medewerking in ‘dankbaarheid naar mij toe’. „Al is het niet alleen dankbaarheid”, voegt Narinx eraan toe, daarmee refererend aan de afkoopsom (naar verluidt ongeveer een half miljoen euro) die Roda ontvangt.

Veel gemopper is niet te horen in Kerkrade.

Terwijl de pennen over de schrijfblokken krassen en de camera draait, klopt zaakwaarnemer Kees Ploegsma nerveus op de deur. ‘Opschieten Huub, anders missen we het vliegtuig’. Snel worden handen geschud en de laatste schouderklopjes uitgedeeld, een Duitse fotograaf krijgt niet eens meer de kans een plaatje te schieten.

Stevens pakt in allerijl zijn spullen en stapt in de wagen van Ploegsma die vervolgens de parkeerplaats van Kaalheide afscheurt op weg naar het vliegveld van Düsseldorf. Het duo is amper uit het zicht verdwenen of enkele medewerkers wandelen met een doos naar de Audi, die op de parkeerplek met het bordje ‘H. Stevens’ staat. De lease-auto wordt helemaal leeggehaald, want ‘hij moet natuurlijk wel terug naar de dealer’. Terwijl Stevens en Ploegsma niet veel later het vliegtuig betreden dat hen naar Berlijn brengt (daar waar Stevens ruim drie jaar geleden op straat werd gezet door Hertha BSC, uitgerekend vandaag de tegenstander van zijn nieuwe werkgever), bereidt Raymond Atteveld zich voor op zijn eerste training als hoofdverantwoordelijke.

Intussen staat Narinx buiten de supporters te woord. Veel gemopper is niet te horen. Dezelfde aanhangers die de verloren zoon ruim anderhalf jaar geleden verwelkomden als de Messias, lijken weinig moeite te hebben met het abrupte afscheid.

Uitspraken als ‘Ik heb altijd gezegd: dat kan niet goed gaan’ en ‘Nu kan hij eindelijk voor de prijzen gaan spelen’ zijn doordrenkt in cynisme. Atteveld wordt na de training bij het verlaten van het veld veel succes toegewenst. Huub is dood, leve Raymond! Het naambordje op de parkeerplaats is na deze hectische dag de laatste stille getuige van de aanwezigheid van een trainer die nu al vergeten lijkt.

Bron : LD

Een samenloop van omstandigheden heeft Huub Stevens (53) doen besluiten zijn contract bij Roda JC niet te verlengen. „Noem het maar een gevoelskwestie”, aldus de trainer. „Roda heeft de laatste jaren veel stapjes gezet en is absoluut op de goede weg. Het zijn alleen niet de stapjes die Huub Stevens voor ogen heeft, ze zijn niet groot genoeg.”

Anders gezegd: het gaat de ambitieuze trainer niet snel genoeg. „Dat is een constatering, geen verwijt naar de club toe. Roda doet namelijk alles wat in zijn macht ligt.”

De overgang van het Duitse naar het Nederlandse voetbal is hem meer tegengevallen dan hij had verwacht. Met name de veel grotere beleving bij onze oosterburen is als een onuitroeibaar virus in zijn lijf blijven plakken. „Ik kom uit een totaal andere wereld, ben iets heel anders gewend. Daar kan Roda natuurlijk niets aan doen, maar de paar jaar die ik nog op het veld sta, wil ik anders invullen dan in Kerkrade mogelijk is. Ik voel de drive om in korte tijd nog iets te bereiken. Dat wil niet zeggen dat ik geen geloof heb in een goede afloop van dit seizoen. We zullen er alles aan doen straks een prijs te pakken en een goede basis te leggen voor de toekomst.”

Over zijn eigen toekomst kan Stevens nog niets zeggen. „Er is geen concrete interesse. Ik word constant in verband gebracht met Duitse clubs die in de problemen verkeren, daar kan ik ook niets aan doen. Ik ben in de gelegenheid om rustig af te wachten wat zich voordoet. Zoals ik ook in de gelegenheid was om zelf te beslissen om niet verder te gaan bij Roda. Aan de ene kant jammer, maar het was weloverwogen besluit.”

Algemeen directeur Huub Narinx betreurt het vertrek van Stevens. „Wij wilden graag met Huub verder. Aan de andere kant heeft hij straks twee jaar bij ons gewerkt. Als je zo’n grote naam binnen haalt, weet je dat er constant interesse kan zijn van andere clubs. We zijn blij dat hij het karwei bij ons afmaakt.”

Van dat laatste is Narinx, ondanks het nakende vertrek, overtuigd. „We hebben steeds gewerkt met als uitgangspunt de gedachte dat Huub zou blijven. Hij heeft steeds de passie uitgestraald die hem kenmerkt. Dat moet ook wel anders valt de basis van je samenwerking weg.”

Nu duidelijk is dat de Sittardenaar zijn contract niet verlengt, belandt Narinx bij de onderhandelingen met potentiële aanwinsten in een lastiger parket. „We hebben gemerkt dat spelers vaak kozen voor de combinatie Roda JC/Huub Stevens. Het wegvallen van Huub betekent een handicap bij de besprekingen.”


Bron : LD