Het Roda-Hart

Vanuit de kuipstoeltjes die nog wél gewassen worden, de vroegere eretribune van stadion Kaalheide, kijkt een handvol verstokte fans naar de verrichtingen van Roda's selectie.

Trainer Wiljan Vloet zet pionnen uit. Aanvallers rechts. Afwerken onder leiding van assistent Louis Coolen. Het lukt aardig. Zo moet het ook tegen Ajax. ‘Niet te snel, anders heeft de keeper helemaal geen kans', roept Coolen. Zelf heb ik ook gekeept. Op een woensdagavond verliet ik boos de training, omdat ik geen enkele bal kon stoppen. Ze kwamen veel te snel achter elkaar.

De verdedigers zweten aan de andere kant, waar René Trost, ook assistent, de scepter zwaait. Voor de dug-out gooit keeperstrainer John Roox ballen heen en weer. De bedoeling is dat doelman Vladan Kujovic ze opvangt en netjes teruggooit. Het is koud. Kujovic dampt. De manier waarop hij heen en weer vliegt, verraadt het keeperstalent. Niet zomaar en keihard vallend op de heupen, maar mooi draaiend en dan zacht vallend. Roox doet het rustig aan. De ex-VVV-keeper, die vond dat hij in 1988 rijp was voor het Nederlands elftal, weet hoe het voelt om van hot naar her te moeten springen.

Het veld ligt er, in tegenstelling tot de rest van Kaalheide, opvallend goed bij. Vijftig meter verderop verlaat de grasmaaier het veld door de poort die tegenwoordig altijd openstaat. Yannis Anastasiou praat met Mark Luijpers. Lang, maar het zal wel ergens over gaan. De trainersstaf vindt het in ieder geval goed. Wiljan Vloet loopt nerveus heen en weer. Hoofd omlaag, strakke blik. Hij heeft veel weg van De Denker op het moment dat hij minutenlang voor zich uitstaart. Linkervoet op een voetbal. Wat zou hij denken? Ik probeer contact met ‘m te krijgen, maar dat blijkt al snel vergeefse moeite.

Ajax staat voor de deur, besef ik. Laat de man nou maar met rust. ‘Vloet mot voet', schreeuwen de supporterssites. Zou ‘m dat pijn doen?~

Terwijl de wat oudere dames van atletiekclub Achilles Top aan hun zoveelste rondje over de afschuwelijke sintelbaan beginnen, spreekt Vloet voor de derde keer. De oefenmeester is het niet helemaal (lees: helemaal niet) eens met de manier van passen. De middenvelders moeten inspelen, kaatsen en dan passen ‘over de hele'. ,,Jongens, precisie!” De immer nors kijkende Gregoor van Dijk trapt juist op dat moment ‘een mooie bal', maar daarna is het weer hommeles. ,,Jullie zijn meer bezig met achter ballen aan rennen, dan met passen.” En weg is De Denker weer. Sergio levert acuut een losse flodder af en begeleidt die met een stevige vloek.

Gelach klinkt vanaf de tribune.

Gelach om een verteld mopje, want echte supporters lachen hun helden niet uit.

Met dank aan Ivo Kok.