Het Roda-Hart

Als je aan Volendam denkt, denk je aan paling. En aan wind. En aan de beruchte nacht dat café het Hemeltje in vlammen opging met alle beroerde gevolgen van dien. En, in mijn geval, aan de weg naar Purmerend die je moet nemen om in Volendam te komen.

Als je dat namelijk niet doet, zo ervoer ik een jaar of twee geleden, heb je een probleempje dat je enkel kunt oplossen door een intensieve zoektocht naar de weg richting Purmerend in te stellen. Althans, zo werd mij verteld in een tankstation in een dubieus gedeelte van Amsterdam-Noord of -Oost. Ja, ik zat flink verkeerd.

Over die weg richting Purmerend reed ook de spelersbus van Roda JC al talloze malen. Een echte chauffeur, en zeker die van een spelersbus, weet hoe je in Volendam komt; laat Het Beste Boek Voor De Weg niet thuisliggen en neemt niet de kaart van Duitsland in plaats van de Nederlandse mee.

Als je eenmaal op die ellenlange, naargeestige provinciale weg (de borden Purmerend heb je dan inmiddels links laten liggen, omdat het blauwe bord ‘Volendam' plots was opgedoken) rijdt, is het stadion van de plaatselijke FC vinden een fluitje van een cent.

Als je aan Volendam denkt, denk je aan paling. En aan wind. En aan de beruchte nacht dat café het Hemeltje in vlammen opging met alle beroerde gevolgen van dien. Behalve René Trost, de huidige assistent-trainer van Roda JC. Die ziet Volendam enkel en alleen als synoniem voor nederlaag.

Badend in het zweet wordt hij nog regelmatig wakker van de Palingboeren. ,,We hebben daar altijd beroerd gepresteerd,” vertelde Trost vorige week na afloop van het gewonnen duel tegen RKC; de club van trainer Martin Jol. Met een glas Bavaria in de hand en een bedenkelijk gezicht blikte hij in de persruimte terug op zijn carrière als verdediger van Roda (1983-1998).

,,Slechts één keer hebben we daar gewonnen. Met 1-4. In mijn laatste jaar. Uitgerekend Martin Jol was toen trainer.” De naslagwerken leren dat Trost gelijk heeft. Drie remises, negen nederlagen en één schamele overwinning. Als assistent-trainer reisde René Trost dit seizoen voor de zoveelste keer met Roda naar Volendam. Uiteraard ging het mis; de vooraf knikkende knieën waren volkomen terecht: 2-1.

,,Dit bier is niet meer te drinken,” sprak Trost toen-ie uitverteld was, om het glas verschraald bier direct aan de kant te zetten.

Een vieze nasmaak heeft-ie immers al vaak genoeg gehad. Een nasmaak van acht letters:

V-O-L-E-N-D-A-M.

Met dank aan Ivo Kok.