Belangrijke personen binnen Roda JC

Aan de wanden van zijn kantoor hangen,netjes op een rij,23 ingelijste posters van de Roda selecties met wie hij vanaf 1981 lief en leed deelde. Pure nostalgie. Elke foto heeft zijn eigen geschiedenis en zakenman Arnold Hendriks,tevens geldschieter van de Kerkraadse club,kan er beeldend en uitvoerig over vertellen. Op zijn bureau liggen 3 videobanden van een buitenlandse voetballer voor wie Roda JC mogelijk belangstelling heeft. Zijn gsm rinkelt vrijwel onophoudelijk. Waaruit blijkt dat de bruisende voetbalwereld voor hem geen moment stilstaat.

Ook al gaat Arnold het vanaf nu rustiger aan doen,en zal hij niet meer in de openbaarheid treden,als lid van de Raad van Commissarissen van Roda JC zal hij zich op de achtergrond blijven bemoeien met het scoutingbeleid en adviseren in de aan - en verkoop van spelers. Inmiddels is "Nol" al 23 jaar nauw verbonden aan de club die veel,heel erg veel aan hem te danken heeft."Ik was al in juli 1980 supporter van de club. Vanwege problemen met mijn benen kon ik niet lang staan en kocht in 1981 een seizoenkaart voor de kleine tribune van Kaalheide," herinnert hij zich nog."Vanaf dat moment is Roda JC een deel van mijn leven geworden. We werden een twee-eenheid."

Die omhelzing begon met zijn verzoek aan toenmalig manager Hens Coerver of hij de club financieel kon helpen bij het aantrekken van een goede voetballer. Arnold Hendriks voegde de daad bij het woord en weekte eerst Peter van de Ven los bij Fortuna Sittard en vervolgens Martin van Geel bij Willem II. Zijn eerste "transfers" voor de Kerkraadse club en de opstart van zijn langjarige inbreng en opvallende transferbeleid die Roda JC geen windeieren hebben gelegd."Ik heb,denk ik,om en nabij 100 miljoen gulden voor Roda JC verdiend in de voorbije jaren. En geloof me,elke transfer was een verhaal apart."De mens achter de voetballer boeit hem mateloos.

Hij verdiept zich dan ook in elke transfer die hij voor de club tot stand brengt en heeft oneindig veel contacten in Nederland,Belgie en Duitsland en is een taaie onderhandelaar."Ik ben een echte koopman",lacht hij veel betekenend. Hij kent de voetbalmarkt op zijn duimpje en heeft een goed oog voor jong en opkomend talent. Voetbalmakelaars weten hem te vinden en hij krijgt regelmatig rapporten op zijn bureau van scouts die spelers uitvoerig ontleden."Soms waren die rapporten zo uitvoerig dat ik ze niet een las. Dan ging ik zelf naar de betreffende speler kijken en besloot daarna wel of niet tot de aankoop."Arnold Hendriks kende mooie jaren bij Roda JC,maar ook dieptepunten.

Zijn grootste dieptepunt was de hectiek rondom FC Limburg."De dag dat Theo Pickee en ik op de grasmat van het stadion,gehuld in een kogelvrij vest,verantwoording moesten afleggen aan een stel heethoofdige fans,die dag zal ik nooit vergeten."Waarom heb je dit allemaal en puur in het belang van Roda JC gedaan",dacht ik toen. Ik heb er nachten niet van kunnen slapen en vond het best wel vernederend. Temeer daar er doodbedreigingen bijkwamen. Geloof me,het was niet niks."De dood van Theo Pickee, met wie hij bevriend was geraakt,wierp een donkere schaduw op zijn anders zo flinke karakter."Ik heb hem tot het eind van zijn leven begeleid. Hij was een superkerel."De eerste bekerzege in 1997 was zijn hoogtepunt in zijn Roda periode"."En natuurlijk de bekerwinst in 2000 alsmede de opening van het nieuwe stadion,die zeker 50 miljoen gulden extra heeft opgebracht door sponsoring en de verkoop van skyboxen."

Een ding weet Arnold Hendriks na zoveel opwindende voetbaljaren zeker:het gaat erom hoe je de dingen brengt en de problemen aanpakt. "Gaat het niet rechtstreeks,dan maak ik een tactische omweg en daar ben ik goed in. Ja,ik ben niet voor niks een koopman".Onlangs kreeg Nol Hendriks,bestuurslid Technische Zaken en suikeroom van Roda JC,een lintje van de Koningin. dhr. A.J. Hendriks is Ridder in de orde van Oranje - Nassau. Bij deze willen we Arnold Hendriks dan ook bedanken voor alles wat hij gedaan heeft voor Roda JC en wat hij ongetwijfeld nog gaat doen voor de Trots van het Zuiden.........................

Roda JC en al haar fans hebben enorm veel aan Theo Pickee te danken. Deze Roda-coryfee was zeer geliefd bij de Roda aanhang. Hij had een groot hart voor zijn club. Mede ( misschien wel met name ) door deze man werd het prachtige Parkstad Limburg Stadion gerealiseerd.
De naam Theo Pickee is onlosmakelijk verbonden met Roda JC en het PLS. Dat was al een feit voor zijn dood,maar nu heel zeker omdat de voormalige Zuid Tribune de naam Theo Pickee tribune heeft gekregen.
Theo, je hebt dit verdiend en nogmaals bedankt voor alles!!!!!

Drie weken voor zijn dood bekent Theo Pickee,rustend in de woonkamer van zijn huis in Schaesberg,na een beklemmend, geëmotioneerd en vrij lang relaas over zijn slopende ziekteproces:"Mijn enige wens voor de resterende tijd van mijn leven is dat ik nog een menswaardig bestaan kan leiden."Herinneringen worden opgehaald. Herinneringen aan "zijn" Roda JC. Natuurlijk gaan de gedachten naar de 2 gewonnen bekerfinales,momenten om nooit meer te vergeten. Diverse Europa Cup fragmenten passeren de revue en ook het alom geliefde Kaalheide wordt nog even aangehaald. Toch komt al snel het onderwerp PLS ter sprake.
De trots van Theo,en terecht !!! Het is zijn verdienste............
Het is een zachte dag in november 2003.Theo Pickee verheugt zich op de interland Nederland-Schotland waarvoor hij is uitgenodigd. Hij is uitermate positief en belooft ook zijn echtgenote Thea te blijven knokken. Vooral mentaal,al zegt hij te beseffen dat hij aan de hand van de diagnoses van de doktoren met beide benen op de grond moet blijven staan. Toch ging het dagelijkse leven van Theo Pickee gewoon door."Was ik in de businessclub van Roda JC dan maakte ik daar met iedereen een praatje en een grapje.
Steeds kwam de naam Roda JC weer boven: kun je die en die speler niet verkopen? Wat vind je van de huidige resultaten? Ook werd mij regelmatig nog gevraagd hoe het met de zaak was........". Een week na de interland Nederland -Schotland waar Theo met volle teugen van genoot,wordt hij onder het goedkeurend oog van een groot aantal gasten,benoemd tot Eerste Ambassadeur van Limburg United Voetbal in de Alfa brouwerij te Schinnen.
Daar in de bezoekersruimte van de brouwerij,spreekt hij de genodigden toe die allen een brok in de keel hebben. Zijn dankwoord gaat door merg en been en hier en daar wordt een traantje weggepinkt. Velen beseffen dat ze voor de laatste keer oog in oog staan met de huidige voorzitter van Roda JC, de man die voor eeuwig gebeiteld staat in de Trots van het Zuiden.
Hij was immers de man die van 1991 tot 2003 Roda JC verankerde in de bedding waarin de club nog vele jaren op hoog niveau kan gedijen. De man ook die zijn eigen wil doorvoerde en er mede voor zorgde dat de Kerkraadse profclub nu beschikt over een voetbalstadion dat qua architectuur als 1 van de parels in het Nederlandse betaalde voetbal geldt. Niettemin was Theo Pickee een voorstander van een fusieclub. Tot 2 keer toe deed hij een ultieme poging een fusie tussen de 3 Zuid-Limburgse clubs van de grond te krijgen.
"Toen in 2002 via de media bekend werd dat we weer geheime besprekingen voerden,gooide een groep Roda fans de kont tegen de krib. Ze zaten zelfs op het dak van mijn huis. Gewoon beangstigend. Gelukkig dat dit allemaal niet is geëscaleerd,maar het gaf en geeft wel aan dat zelfs het praten over een fusie risico’s met zich meebrengt." Deze fusieplannen zijn nu gelukkig volledig van de baan en kunnen we volop genieten van Roda JC , de Trots van het Zuiden. Twee weken later hoorde Theo dat hij kanker had. Hij onderging een reeks behandelingen,tot in Parijs toe.
Op die zachte novemberdag heeft hij al besloten het vanaf het seizoen 2004-2005 wat rustiger aan te gaan doen. Evenals Nol Hendriks wil ook hij niet meer aan het front opereren.
1 December 2003 overlijdt Theo Pickee., 65 jaar oud. Vijf dagen later maakt hij in een koets, getrokken door 6 zwarte paarden,zijn laatste reis.
Begeleid door zijn familie,honderden kennissen,vrienden,voetballers,trainers,bestuursleden van talrijke profclubs,de KNVB maar vooral ook vele Roda JC fans nog 1 keer langs ZIJN stadion.

Hij heeft wat met de initialen JC. Die staan bij hem voor Julius Caesar (vermoord op Kuijers verjaardag),Jezus Christus (zijn katholieke geloof),Johan Cruijff, en natuurlijk Roda JC.
Bovendien bezit hij een voetbalgeheugen waar je U tegen zegt. Somt elftallen,uitslagen en doelpuntenmakers uit zijn hoofd op,alsof hij ze voorleest uit een boek.
Serve Kuijer,vanaf 1 juli 2004 voor de 2e maal voorzitter van Roda JC,ademt dan ook voetbal.
"De liefde voor het voetbal zit bij mij diep en heeft me nooit verlaten." De reacties op zijn benoeming waren ronduit positief.
"Ook Thea Pickee,liet merken dat ze het geweldig vond dat ik haar overleden man Theo opvolgde en dat gaf bij mij de doorslag."En zijn rationele argument is: " Na je 61e wil je niet achter de geraniums,maar lekker in de voetbalwereld zitten."
In het voorjaar van 1988 liep Serve Kuijer,in 1972 afgestudeerd als jurist,voor het eerst bij Roda JC binnen om te praten over een functie als secretaris.
"Dat leek me leuk,kort bij de voetballers staan en praten over contracten. Het eerste dat manager Coerver,hij kende me alleen als jongetje van 17 jaar,tegen me zei was:"Serve,daar moet je nooit aan beginnen."
Hij begon toch. Als voorzitter-secretaris ad-interim van Roda JC,dat net het 2e Europa Cup duel tegen Guimares had afgewerkt. Op 9 januari 1989 werd hij voorzitter van het bestuur dat tot eind april 2004 praktisch ongewijzigd is gebleven.
Van 1991 tot september 1995 trad Kuijer op als directeur van de Kerkraadse club.
Daarna werd hij lid van de Raad van Bestuur van het AZM en raakte hij pas echt dik bevriend met Theo Pickee en Nol Hendriks,die hem in de voorbije 7 jaar van samenwerking nooit 1 compliment maakte.
"Arnold en ik hadden een soort haat-liefde verhouding",bekent Kuijer."Maar na mijn eerste stage- en werkdag in het ziekenhuis van Eindhoven stond in mijn huis in Heerlen een bloemstuk met een kaartje,waarop was geschreven: "Serve, bedankt voor 7 verschrikkelijk mooie jaren! Arnold." Typisch Hendriks."
Pakweg 5 decennia geleden voetbalde Serve Kuijer zelf. Bij Langeberg,waarvan zijn vader voorzitter was,en later in de jeugd van Fortuna"54 , NEC , Quick Nijmegen en het Nederlands Studentenelftal."Ik speelde van mijn 12e tot mijn 16e bij de A - jeugd van Langeberg als aanvoerder en stopperspil. Werden 4 jaar achter elkaar kampioen.
Op een dag zei Hens Coerver,destijds trainer van Langeberg tegen me:"Serve, je speelt zondag in het eerste als midvoor."Ik weigerde,want ik wilde met mijn vriendjes in de A -jeugd spelen. Mijn vader hoorde dat,riep me van het veld en stuurde me naar huis. Toen hij thuis kwam zat ik op mijn kamer. Woedend riep hij:"Jij zet me voor schut als zoontje van de voorzitter."Mijn moeder hoorde zijn boze stem,werd ook kwaad op me,waarna ik naar beneden stormde. Opeens vlogen allerlei voetbalbekertjes langs mijn oren. Na zoveel jaren nog steeds een onuitwisbare herinnering." Kijkend naar de toekomst vindt Serve Kuijer,gepokt en gemazeld in het voetbal,het allerbelangrijkste dat de cultuur van Roda JC,die het jarenlang uitstraalde,weer terugkeert."Het huidige team is voetballend best in orde,maar je mist er toch iets in van de vroegere volks - en mijnwerkersclub,een team van fighters." Kuijer,gewend in een team te werken,heeft een goed gevoel voor het bij elkaar brengen van de juiste mensen en namen die het publiek associeert met voetbal."Daar ga ik voor !!"Maar hij zal ook veel aandacht geven aan een beter rendement van de jeugdopleiding en zorgdragen voor de continuïteit van de club."Een van de grote krachten van Roda JC was dat het,met de 13e begroting in de eredivisie gemiddeld op de 7e plaats heeft gespeeld. En laat je het seizoen waarin de club als 15e eindigde weg,dan kom je gemiddeld zelfs op de 4e of 5e plaats uit.
Met andere woorden : de club heeft altijd een efficiënt aan - en verkoop beleid gevoerd." Met Hendriks maakte Kuijer eens een rekensom met als uitkomst dat Roda JC tot aan de eeuwwisseling voor 80 miljoen gulden aan spelers heeft verkocht en voor 20 miljoen gekocht.
""Kuijer: Het voordeel van Roda JC was dat,als het met een nieuwe speler contractbesprekingen voerde,aan 1 kant van de tafel Nol de financier,Nol de supporter en Nol het bestuurslid technische zaken plaatsnam. We verloren nooit kostbare tijd."
Kuijer vindt het terecht dat Theo Pickee en Nol Hendriks de laatste jaren in de belangstelling stonden.
"Maar vergeet niet dat ook andere bestuursleden in al die jaren een niet te onderschatten bijdrage hebben geleverd om Roda JC daar te brengen waar het nu staat."