Beschrijf je voetbalcarrière van kleins af aan tot nu?
’Ik ben begonnen te voetballen met 5 jaar bij de plaatselijke voetbalvereniging in Tiel, waar ik geboren ben. Daar ben ik tot mijn 15e geweest en heb ik de overstap gemaakt naar Den Bosch, waar ik meteen in de A terecht kwam.. Dat was best zwaar, er waren jongens van 18 en als 15- jarige was het fysiek best moeilijk. Het was een harde leerschool en ben zo doorgegroeid naar het eerste elftal. Drie jaar later ben ik gedebuteerd in het betaalde voetbal. Op mijn 21e ben ik naar Roda JC gekomen en in mijn eerste seizoen hier ben ik 8 maanden uitgeleend aan MVV. Na die periode bij MVV ben ik nog één seizoen bij Roda JC geweest. Erna heb ik 3 jaar bij Dordrecht ’90 en 2 jaar bij FC Zwolle gespeeld. Toen ben ik een buitenlands avontuur aangegaan. Een jaar bij Austria Wien gespeeld. Na dit buitenlandse avontuur ben ik weer teruggekomen naar Nederland en heb ik nog 2 jaar bij Cambuur Leeuwarden, 1 jaar Emmen en 1 jaar bij Fortuna Sittard gespeeld. Nu ben ik weer terug bij Roda JC.’
Wat had je gedaan als je geen profvoetballer was geworden?
‘Ik wilde van kleins af aan al voetballer worden en mijn droom is uitgekomen. Ik heb de MAVO afgemaakt en ben doorgegaan op de MEAO. Die heb ik niet afgemaakt omdat het moeilijk te combineren was met de trainingen. Ben nog een tijdje naar een moederschool gegaan, waar je in de avonduren op school zat. Maar na 2 keer trainen was je te moe om ook nog te gaan leren. Daar ben ik dus mee gestopt. Daarna heb ik een hele tijd niets gedaan. Op 24-jarige leeftijd heb ik nog een trainersdiploma gehaald, oefenmeester 2 en 3. In de tijd van FC Zwolle heb ik de Sporters Businessclass opleiding gedaan in Groningen. Dat was gesubsidieerd door de overheid en er zaten allemaal sporters van het Noorden. Er was een PR- opleiding, middenmanagement en marketing. Toen ben ik 15 maanden op en neer gereden tussen Zwolle en Groningen en heb ik mijn hersens laten kraken. Het was heel leerzaam.’
Heb je zelf ook nagedacht over een baan als trainer?
‘Ik ben nu zelf nog actief en heb nog 2 jaar om te voetballen, maar het houd een keer op. Vorig jaar heb ik het trainen bij Fortuna Sittard weer opgepikt. Daar trainde ik elke maandagavond de spitsen van de A, B en C- jeugd. De ene week de A, de andere week de B en de week erop de C. Het waren altijd groepjes van 8 spelers. Dat was wel leuk. Dat heb ik een half jaar gedaan maar het is moeilijk te combineren nu ik zelf nog actief ben. Maar wie weet wat ik na mijn carrière ga doen?! Ik heb nog maar één diploma nodig om assistent te worden. Maar zover is het allemaal nog niet.’
Je hebt een tijd in het buitenland gespeeld. Hoe heb je dat ervaren?
‘Ik heb er een jaar gespeeld. Het was een fantastische ervaring. Ik heb in Wenen zelf gewoond, een stad van 2 miljoen mensen, een wereldstad dus. Als ik naar de training reed kwam ik langs Schloss Schönbrunn. Dan zie je daar al die bussen uit heel Europa staan en jij woont er. Dan ben je een bevoorrecht mens, denk ik. Het was een mooie ervaring, ik speelde meteen Intertoto. We gingen naar Roemenië, Italië en Cyprus. Het was hectisch, maar fantastisch! De beleving van supporters is daar ook heel anders. Je ziet ook eens andere stadions. Dat is een heel mooie ervaring voor een voetballer. Ik zou het zo weer overdoen. Het was toch wel een hoogtepunt!’
Is er een competitie waar je graag gespeeld zou willen hebben?
‘Vroeger wilde ik altijd in Duitsland spelen. Ik keek ook altijd op zaterdagmiddag naar de Sportschau. Ik had dan gevoetbald bij de amateurclub en erna ging ik naar mijn opa en oma om daar naar de Sprotschau te kijken. Altijd volle stadions en die geweldige sfeer daar, dat vond ik wel wat hebben.’
Hoe is je Fortuna Sittard periode bevallen?
‘Voor mij persoonlijk was het wel een goed jaar. Er is een hoop gebeurd natuurlijk. Dat Fortuna Sittard in zo’n penibele situatie zat dat ze eigenlijk de stekker eruit wilden trekken, had ik niet verwacht. Je bent voetballer en daar kom je voor maar het laatste halfjaar ging het eigenlijk niet meer over het voetbal. Dat was wel een minpuntje. We hebben drie maanden geen salaris gehad. Dat was moeilijk, zeker voor de jongere jongens. Daar spring je dan voor in de bres. Het is een moeilijke situatie als je niet over voetbal kunt praten maar eigenlijk alleen over het behoud van de club. Dat staat uiteraard dan wel voorop. Op een dergelijk moment zou je willen dat het andere clubs slechter gaat.’
Waarom heb je voor Roda JC gekozen, terwijl je bij Fortuna Sittard een vaste waarde was?
‘Dat was niet zo moeilijk. Als je op mijn leeftijd nog naar de eredivisie kan, dan pak je die kans. Ik heb 10 jaar geen eredivisie voetbal gespeeld, op één jaar in Oostenrijk na dan. Als je dan die kans krijgt, moet je die met beide handen aangrijpen. Je kunt het jezelf gemakkelijk maken en nog een jaar in de eerste divisie voetballen maar die stadions ken je intussen ook wel. Toen Roda JC mij vroeg, hoefde ik niet lang na te denken. Ik kon hier blijven wonen, mijn kinderen wonen hier, dus de link was snel gelegd.’
Kun jij je vinden in een rol als invaller?
‘Ja! Ik heb al meer gespeeld als invaller dan ik zelf had verwacht. Ik weet wat mijn rol is. Daar ben ik in principe ook voor gehaald maar de drive is er natuurlijk voor meer. Ik ben hier niet op vakantie, dat heb ik ook gezegd. Als je als sportman tevreden bent om op de bank plaats te nemen, heb je geen drive meer en dan is de tijd daar om te stoppen denk ik. Op mijn leeftijd is dit alleen maar mooi. Ik ben tevreden, de club is ook tevreden over mij en als ik zo doorga kan ik nog een hoop spelen.’
Hoe groot is het verschil tussen eerste en eredivisie?
‘Vooral de aandacht eromheen. De stadions die vol zitten en de media aandacht. Je ziet het ook aan de beleving van de supporters. Hier zie je veel supporters op een training staan, dat is bij eerste divisie clubs niet zo. In de eredivisie krijg je meer de tijd om te voetballen tot de 16 meter. Dan is het over en wordt je aangepakt. Het is fysiek een stuk sterker. Dat zijn wel de dingen die het verschil maken.’
Hoe vindt je het spelen onder Huub Stevens, Raymond Atteveld en Ruud Hesp?
‘Ik heb Huub Stevens 10 jaar geleden al meegemaakt als trainer. Met Ruud Hesp en Raymond Atteveld heb ik zelf nog gespeeld. En met Ruud het laatste jaar bij Fortuna Sittard nog samengewerkt, wel vanaf een andere kant gezien. Voor mij is het hartstikke leuk natuurlijk. Ik weet wat er in hen omgaat; de manier van denken, handelen en van voetballen. Dat is voor mij een voordeel natuurlijk. We trainen op een hoog niveau. De media probeerde Roda JC neer te halen maar de trainers hebben gezorgd dat er weer een team stond en dat het weer goed gaat. We hebben nu weer drie wedstrijden op rij gewonnen en de supporters geloven er ook in.’
Hoe verschilt Huub Stevens met 10 jaar geleden?
‘Hij is zeker rustiger geworden, vooral in zijn benadering. De oefenstof is hetzelfde gebleven en de persoon achter Huub ook. Maar in zijn benadering is hij wel veranderd. Hij laat zich door niemand gek maken, hij vaart zijn eigen koers.’
Heb je moeite met de vele nationaliteiten in het team?
‘Ik niet! Ze zijn er en je moet met ze samenwerken. Zeker, een Nederlander pikt het wat sneller op; de manier van trainen en de humor. Vooral de humor, want als je het niet verstaat krijg je niets mee. Dan ga je denken: hij praat over mij, hij moet mij niet. Maar zo is dat niet. Je moet eerlijk zijn tegen elkaar. En wat tussen de vier muren is, blijft daar en komt niet op straat terecht. En als het op straat komt weten de trainers ook gelijk wie er gepraat heeft. Dat is de kracht van ons technische trio, om de boel bij elkaar te houden.’
Van welke trainer heb je het meeste geleerd?
‘Huub Stevens heeft mij de inhoud van het voetbal bijgebracht. Hij heeft me met beide benen op de grond gezet. Toen ik met 21 hier kwam dacht ik dat ik er al was. Huub heeft me aan het denken gezet, over hoe een trainer denkt en over de manier van voetballen. Ik heb zijn manier van denken overal heen meegenomen. Dat was voor mij de manier om verder te komen. Jan Olde Riekerink heeft in mij het technische weer naar boven gehaald. Lodeweges van FC Zwolle was een heel tactische trainer, Gert Kruys was een heel charismatische man en daar ging je voor door het vuur. Ik denk dat ik met elke trainer wel wat gehad heb maar dat ik van Stevens het meeste geleerd heb waar ik als voetballer het meeste aan gehad heb.’
Hoe heb jij de slechte seizoensstart beleefd?
‘Zoals elke andere! Maar je moet gewoon doorgaan, ruggen recht en het komt wel goed. Niet gek laten maken door de buitenwereld. Ik denk dat het allemaal al verwoord is. De groep is hecht gebleven en de sfeer is goed gebleven. Daar moet je met z’n allen voor zorgen en ik denk dat ik daarin ook belangrijk ben omdat ik die ervaring heb. Ik ben toch één van de oudsten in de groep ben. Maar ik denk dat we daar goed uit zijn gekomen. Je weet dat het kan gebeuren maar had het hier niet verwacht. De ommekeer is nu gekomen. De ene dag ben je de held, de andere dag de schlemiel. Als je de held bent weet je ook dat je met beide benen op de grond moet blijven staan. Wij zien en horen ook wat de fans denken en trekken ons daar wat van aan. Daar kom je alleen sterker uit.’
Wat verwacht je van dit seizoen?
‘Bij de eerste negen zitten is ons doel en dat moet kunnen. Ik zat tijdens Roda – Utrecht naar de opstelling te kijken. En naar de bank van ons en die van FC Utrecht en dan zie je het verschil. En dan hebben we ook nog een paar goede spelers op de tribune zitten. Als je zoveel mensen hebt, bepaald dat uiteindelijk waar je op het einde op de ranglijst staat. Het heeft bij ons wat langer geduurd maar dat maakt niet uit. Op het einde worden de prijzen pas verdeeld!’
Wat is je favoriete Roda JC opstelling ooit?
‘Ruud Hesp in het doel! Rechts Chier of Senden. Raymond Atteveld en Johan de Kock in het centrum en op links Mark Luijpers. Middenveld: Barry van Galen, Max Huiberts, Eric van der Luer en Michel Boerebach. In de spits Tijani Babangida en Graham Arnold’
Wat zijn je sterke en zwakke punten?
‘Mijn zwakke punten zijn het meeverdedigen en de explosieve snelheid is afgenomen. Ook ben ik geen man van actie, nooit geweest ook. Ik ben een echte 16- meter spits. Mijn sterke punten zijn dat ik goed kan kaatsen en een neusje voor de goal heb. Ben een echte teamspelerem ga altijd voorop in de strijd. En ik ben een trainingsbeest.’
Hoe vind jij de sfeer in het stadion?
‘Leuk! Je merkt dat de supporters wat los moeten komen tijdens een wedstrijd. Bij de opkomst van de spelers staan ze allemaal recht, vlaggen zwenken, dat hele totaalplaatje is heel mooi. Dat hoor je ook van vrienden en bekenden die komen kijken. Als we beter gaan draaien dan wordt de sfeer ook beter. Het moet nog loskomen natuurlijk, maar als het eenmaal gaat dan staan de mensen ook achter ons! Vroeger was het alleen dat ene stukje wat meedeed en ik denk dat, ten opzichte van vroeger, het hele stadion nu meedoet.’
Wat vind je van de Roda supporters?
‘Roda supporters zijn altijd verwend geweest met goede spelers en dan krijg je automatisch hoge verwachtingen.Alleen, de beste spelers worden toch altijd weer snel verkocht. De Rodasupporters zijn ook kritisch maar dat mag, dat zijn wij ook op elkaar. Mensen willen hier werklust zien en als je dat laat zien, krijg je snel de waardering van ze terug en staan dan snel als een blok achter de ploeg.’
Merk je veel van de rivaliteit tussen Fortuna en Rodasupporters?
‘Die is vrij groot! De Fortuna supporters waren niet blij toen ik naar Roda JC kwam maar als je als speler die kans krijgt, dan pak je hem. Eigenlijk wil ik er niet teveel over kwijt. Ik heb alles gelezen en ik weet precies hoe iedereen over elkaar denkt. Maar ik vind het een beetje kinderachtig! Ik weet ook niet waar het vandaan komt. Ik heb bij alle clubs waar ik geweest ben alles gegeven. Maar als je een kans omhoog krijgt grijp je die. Je wordt dan als snel als broodvoetballer uitgemaakt, terwijl ik overal mijn best heb gedaan en alles heb gegeven. Het is jammer van de rivaliteit maar die zal er altijd wel blijven, denk ik.’
Hoe ga je om met kritiek?
‘Daar denk je over na en je vraagt je af of het terecht is. Je haalt er de goede en de slechte dingen uit. Je kunt ook om je gelijk vragen, maar zo iemand ben ik niet. Ik ben iemand die zijn voeten wil laten spreken. In het begin van mijn carrière, toen ik hier zat, heb ik teveel gedacht dat ik alleen mijn voeten kon laten spreken maar dat werkte niet. En dan ga je dingen zeggen die je niet meent, dat gebeurt als je jong bent. Kritiek is nooit leuk maar het hoort erbij. Alleen is het zo, dat je er altijd sterker uitkomt. Dat is in ieder geval bij mij zo!’
Krijg je je privé leven en voetballeven goed gecombineerd?
‘Ja! Ik heb het goed naar mijn zin, ben niet voor niets teruggekomen naar het zuiden. Mijn kinderen zijn tevreden. Ik zie ze heel veel. Ze zijn vaak bij wedstrijden en vinden het fantastisch dat hun vader bij Roda JC speelt. Ze zijn super trots en hebben op school veel te vertellen. Ze zitten in Brunssum op school en daar leeft Roda JC toch meer dan in Sittard. Mijn oudste zoon voetbalt nu ook, dus kan ik weer langs een veld gaan staan, haha!’
Wat is het mooiste moment uit je voetbalcarrière?
‘De bekerfinale met BVV Den Bosch in de Kuip, toen ik 18 jaar was. Ik ben toen 20 minuten mogen invallen. Het was in het begin van mijn carrière. We schakelden in de halve finale Roda JC uit met penalty’s. Toentertijd speelden we eerste divisie en stonden ineens in de Kuip. De finale was tegen Feyenoord en die wedstrijd verloren we met 1-0.
Bij FC Dordrecht heb ik een keer mijn been gebroken. Iedereen was met me begaan binnen de club. Toen ik rond de winterstop mijn eerste pasjes ging zetten, had iedereen vakantie. Er lag sneeuw op de Krommedijk en toen had de algemeen manager, nu nog een goede vriend van mij, de speakers langs het veld aangezet en tijdens mijn eerste rondjes muziek van Marco Borsato gedraaid. De trainers kwamen er extra voor terug. Dat vind ik de mooie momenten uit mijn carrière!’
Persoonlijke vragen:
Wat zijn je hobby’s?
‘Ik zit veel achter de computer en kijk op internet, Roda JC is een hobby! Ik heb nu een huis gekocht waar nog veel in moet gebeuren. Maar mijn kinderen zijn mijn grootste hobby.’
Wat is je favoriete eten?
‘Ik ben gek op Italiaanse pasta’s. Verder eet ik ook graag vis. Ik kook altijd zelf, bij mij komt er geen eten uit de magnetron of diepvries.’
Wat is je favoriete muziek?
‘Ik heb een heel brede muzieksmaak. Van Italiaanse muziek tot klassiek tot Jannes. Ik vind alles leuk. Ik luister naar bepaalde muziek bij een bepaalde stemming.’
Wat is je favoriete vakantieland?
‘Ik ben volgens mij overal al geweest in Europa maar vind de eilanden van Griekenland erg mooi; Kreta, Rhodos en Kos. Amerika was ook fantastisch. Met Roda JC ben ik in China geweest, dat was een horrortrip maar het was mooi om daar eens geweest te zijn. En ik ben een keer 2 weken naar de Arabische Emiraten geweest. Dat was ook fantastisch, daar zou ik best nog wel een keer naartoe willen.’
Wat is je favoriete geurtje?
‘Van Etienne Aigner, Black! Die heb ik nu en die vind ik wel lekker. Daar ga ik me nog wel eentje van kopen.’
Ben je gelovig?
‘Nee! Ik geloof in mezelf. Bijgelovig ben ik ook niet, hoewel ik wel altijd eerst mijn linkerschoen aantrek.’
Met wie van de selectie ga je buiten het voetbal het meeste om?
‘Ik denk dat ik midden in de groep sta. Ik heb wel wat meer contact met Ger en Gregoor, maar sta eigenlijk midden in de groep.’
Dirk Jan, Bedankt voor het ontzettend leuke interview!
