Beschrijf uw hele carrière als voetballer en als trainer?
’Ik ben begonnen bij Sittardia, toen ik een jaar of 7 was. Eigenlijk was ik twee jaar te jong, want pas met 9 jaar mocht je voetballen. Maar omdat mijn broer toentertijd ook bij Sittardia voetbalde, heb ik het voor elkaar gekregen toch al op mijn zevende te mogen spelen. Ik ben daar gebleven tot de combinatie Fortuna- Sittardia ontstond, toen was ik een jaar of 14/15. Daarna ben ik met de fiets van Sittard richting Geleen moeten gaan, en op mijn 16e maakte ik mijn debuut bij Fortuna- Sittardia. Ik heb daar gespeeld tot mijn 21e waarna ik naar PSV ben vertrokken. Daar heb ik 11 jaar gespeeld en daarna heb ik nog eens 7 jaar als Hoofd Opleidingen gewerkt waarbij ik ook het tweede elftal heb getraind. Van PSV ben ik toen naar Roda JC gekomen, dat was in 1992. Tot 1996 ben ik hier trainer geweest, om vervolgens in oktober van dat jaar de overstap naar Schalke ’04 te maken. In Gelsenkirchen heb ik 6 jaar gewerkt en toen ben ik naar Hertha BSC gegaan. Daar heb ik anderhalf jaar gewerkt, waarna we besloten om uit elkaar te gaan omdat het niet zo ging als wij dat vooraf gepland hadden. Ik heb daarna een half jaar niets gedaan en toen meldde FC Koln zich bij mij. Koln speelde toen nog in de Zweite Bundesliga en had de doelstelling weer te promoveren naar de Bundesliga. We zijn dat seizoen kampioen geworden en zijn daardoor ook gepromoveerd. Na dat jaar Koln ben ik weer teruggekomen naar Roda JC.’
Wat zou u gedaan hebben als u geen voetballer/trainer was geworden?
’Dat weet ik eigenlijk niet. Ik was altijd al met sport bezig. Wielrennen was misschien wel iets voor mij geweest omdat ik dat ook vaak deed; geen wedstrijden maar ik fietste gewoon erg veel. Dus ik denk dat mijn weg wel in de sport had gelegen. En omdat je een professional in het voetbal bent geworden, heb je eigenlijk ook niet de contacten gehad in de maatschappij zoals je die zou moeten hebben. Ik heb wel in de periode dat ik bij Fortuna- Sittardia speelde, nog gestudeerd waarna ik later ben gaan werken. Toen ik naar PSV ging, heb ik het tweede jaar gewerkt in de autobranche, als verkoper. Maar toen ik stopte als voetballer bij PSV, kon ik dat niet meer combineren. Als trainer ben je altijd zo in de weer, dat dit gewoon niet lukt. Maar ongeacht wat ik gedaan zou hebben: ik zou daarbij altijd dezelfde instelling gehad hebben die ik als voetballer ook al had.’
Beschrijf uzelf als voetballer?
’Ik was een verdediger die vrij meedogenloos was, tactisch een wedstrijd kon lezen maar tegelijkertijd ook andere spelers kon aansturen. Een echte teamspeler, zeg maar. Ik schuwde het niet om hard te zijn, iets wat typerend was voor een verdediger in die tijd. En omdat ik meedogenloos was, liep ik ook regelmatig tegen een gele kaart aan.’
In hoeverre verschilt u als trainer ten opzichte van 10 jaar geleden?
’Ik ben natuurlijk een stuk ouder geworden en heb gedurende die periode heel wat ervaring opgedaan. Ik ben nog steeds vrij direct en kan nog wel eens emotioneel reageren op z’n tijd maar over het algemeen ben ik rustiger geworden. En als mens wil je eigenlijk niet veranderen, maar je moet soms wel.’
Hoe is de samenwerking met Ruud Hesp en Raymond Atteveld?
’Fantastisch! Omdat we alledrie heel veel tijd op de club doorbrengen, bespreken we ook alles met elkaar. De combinatie van ons drieën was wel even wennen voor mij, vooral omdat Raymond eigenlijk hetzelfde type is dan ik vroeger was. Door de jaren heen ben ik rustiger geworden en heb ik de nodige ervaring gekregen, en dat probeer ik nu ook over te brengen op Raymond. Dat lukt nog niet altijd. We hebben daar, zeker nadat we een paar keer tegen de lamp gelopen zijn met scheidsrechterlijke beslissingen, over nagedacht. En mijn gedachte hierover is nu heel anders. Ik ga niet meer zo emotioneel reageren richting een scheidsrechter omdat Raymond dit ook doet. De scheidsrechter ziet dan constant iets gebeuren op onze bank en dat is dan teveel. Daarom hield ik me op het einde van het seizoen veel meer terug dan aan het begin van het seizoen.’
Hoe is de verstandhouding met de spelersgroep?
’Dat zou je aan de spelers moeten vragen. Maar naar mijn mening is de verstandhouding zeer goed. En ook hier probeer je weer een rol te spelen. Met Raymond is het heel anders werken dan met Eddie Achterberg. Ik was diegene die agressief was en overal direct op zat terwijl Eddie veel meer stuurde en de ‘lieve persoon’ was voor de spelers. Nu is het zo dat Raymond er direct op zit en ik diegene ben die corrigeert, stuurt en de spelers weer probeert op te bouwen. En ook Ruud heeft hierin een rol. Vanuit mijn verantwoording ten opzichte van de spelers, kan ik niet altijd maar lief zijn en alles goed vinden. Ik zal ook eens een keer moeten reageren naar die groep toe. En dan is Ruud weer de man die de boel moet sturen. Ik denk dat de spelers deze manier van werken wel heel prettig vinden. Dit is weer iets heel anders dan wat ze gewend waren.’
Wat heeft u ertoe bewogen opnieuw voor Roda JC te kiezen?
’Op de eerste plaats mijn privé-situatie! Dat is ook de reden dat ik weer teruggekeerd ben naar Nederland. Roda was de eerste club die zich bij mij meldde, al weet ik niet hoe ze ervan op de hoogte waren dat ik wilde vertrekken uit Duitsland. En ik vond het wel weer een uitdaging omdat ik toentertijd het gevoel had dat we nog niet datgene bereikt hadden, wat ik wilde bereiken. We zaten toen veel meer in de situatie dat we spelers moesten verkopen om het financieel voor elkaar te krijgen. Dat is nu ook weer. Echter willen we nu naar de situatie toe groeien, dat we ook een paar jaar met éénzelfde groep kunnen werken. Maar dan moet je ook spelers gaan halen, die een fundament zijn voor anderen. En dan mag je best eens een speler erbij hebben die je koopt, verder opleidt en vervolgens weer verkoopt. Maar je moet wel een fundament hebben om dat te doen, en dat fundament was niet aanwezig. Vroeger hadden we met een de Kock en Hesp, jongens die anderen beter lieten functioneren. Daardoor werden andere spelers meer waard en kon je ze ook beter verkopen.’
Welke verandering heeft u binnen het team meegemaakt?
’Je merkt dat de groep veel meer beleving heeft. En dat hoor ik ook van mensen om me heen. Bovendien vond ik de groep heel erg volgzaam. Ze durfden bijvoorbeeld niet op de komen voor hun eigen mening, maar ze durfden ook niet creatief te denken. Dat was hen een klein beetje ontnomen. Door de vele reglementen en regels die je hen geeft, ontneem je ze de mogelijkheid zichzelf te ontwikkelen. En hoewel we er nog niet zijn, vind ik dat we daarin een enorme vooruitgang geboekt hebben. Maar ik merk dat er nu jongens zijn, en dat heeft ook met de komt van Saeijs, Begois, Rudge en Cziommer te maken, die zien hoe anderen reageren. Het was belangrijk dat de spelers zich realiseerden dat ze met ons ook eens een dolletje konden maken of hun mening naar ons konden uiten. Ik zou de groep dan ook nooit zo gaan trainen, als voor mijn aanstelling gebeurt is.’
Wie heeft volgens u de meeste vooruitgang geboekt?
’Naar mening Bodor! Omdat ik vind dat Bodor, over het hele seizoen gezien, de meest constante speler is geweest. Toen Boldi hier in het begin bij Roda rondliep, dacht hij helemaal niet na over voetbal, hij deed maar iets. Als ik echter kijk hoe hij tegenwoordig bezig is met voetbal en hoe hij zicht ontwikkelt, dan vind ik dat heel prettig. Bodor is voor ons belangrijk, niet alleen tactisch maar hij heeft vanuit het middenveld ook diepgang. En ik vind bijvoorbeeld ook dat Cissé zich ontwikkeld heeft, of Lachambre. Maar Boldi heeft constant gepresteerd. In de eerste wedstrijden was hij iets minder, maar daarna is hij beter gaan spelen en die lijn heeft hij doorgetrokken.’
Waar komt de wisselvalligheid bij de spelersgroep vandaan, volgens u?
’Die wisselvalligheid is nu een beetje achterhaald, vind ik. De laatste wedstrijden hebben we niet meer zo wisselvallig gepresteerd. We hebben zeven of acht wedstrijden achter elkaar niet meer verloren. We verliezen dan weliswaar in Heerenveen maar als ik kijk naar hoe we daar voetbalden, dan hadden we gewoon moeten winnen daar. Maar de laatste wedstrijden was de wisselvalligheid eruit. Dat heeft ook ermee te maken dat de jongens te zeer in een vacuümverpakking geleefd hebben en daar nu langzamerhand uit aan het komen zijn. En nu merken dat ze zich nergens achter hoeven te verschuilen en dat ze veel meer mogen. En dat is niet alleen een proces in de wisselvalligheid maar een proces in het mens zijn.’
Hoe kijkt u terug op afgelopen seizoen?
’Ik vind dat deze groep zich ontzettend ontwikkeld heeft. Deze groep heeft ook veel te verduren gehad, met betrekking tot datgene oppakken waar wij mee bezig waren. Ik wist van tevoren dat dit geen proces was van een half jaar maar dat dit meer tijd ging kosten. Toch denk ik dat we tevreden mogen zijn over de ontwikkeling van de groep. Alleen heb je als trainer in de voetballerij nooit de tijd, alles moet sneller gaan. En omdat de contracten van enkele spelers afliepen, moesten we al in een vroeg stadium naar spelers gaan zoeken die ons in deze ontwikkeling verder konden helpen. De vijf spelers die er volgend seizoen bij gaan komen, zijn allemaal jongens waarvan ik denk dat ze ook in de toekomst voor ons van waarde kunnen zijn.’
In de media werd Roda JC vaak afgestempeld als ordinaire schopploeg met een opvliegende trainer. Vind u dit terecht?
’Ik ben emotioneel maar niet opvliegend! Dit beeld van ons is ontstaan doordat een journalist gemeend heeft dit te moeten publiceren en daar zijn we op afgerekend. Daardoor heeft Cissé ook 5 wedstrijden schorsing gekregen. In die wedstrijd tegen RKC Waalwijk waren er twee momenten waarop iets gebeurde, dat was het voorval met van der Haar tegen Voigt en de overtreding van Cissé. En toch schreef men dat we ons meedragen hadden. Op basis daarvan heeft Cissé 5 wedstrijden gekregen en niet op basis van televisiebeelden of de waarneming van de scheidsrechter. En ik vind dat dit niet correct is. We zijn geen schopploeg maar een ploeg die beleving heeft en wilt winnen. Alleen is het zo dat als je de kwaliteiten niet hebt, het vaak zo lijkt alsof je overtredingen moet maken om te winnen. Maar dat is natuurlijk niet zo.’
Wat zijn uw verwachtingen voor komend seizoen?
’We komen voor een iets andere groep te staan en wij moeten proberen daar een geheel van te maken. En ik hoop dat de nieuwe spelers zich heel snel gaan inwerken in het gevoel dat wij willen zien bij Roda. Kortom: het Rodagevoel moet terugkomen!’
Er is een verandering merkbaar in transferbeleid sinds uw komst bij Roda. Kijkt u specifiek naar Nederlandse voetballers?
’Laat het duidelijk zijn dat ik helemaal geen problemen heb met buitenlandse spelers. Maar ik denk dat je met Nederlandse spelers gemakkelijker verder komt dan met buitenlandse spelers. Je zult altijd hier en daar wel eens een buitenlandse speler moeten halen maar het belangrijkste is dat ze gaan begrijpen wat de cultuur van het Nederlandse voetbal inhoudt. En vandaar dat we ook bewust gekozen hebben voor Nederlandse spelers of spelers die Nederlands spreken. Het is ook een feit dat we ze hebben kunnen contracteren omdat we er zo vroeg bij zijn geweest. Als we langer gewacht hadden, waren zeker 3 van de 5 spelers volgend seizoen niet hier geweest.’
Voor welke positie is Roda JC nog op zoek naar versterking?
’Ik vind nog steeds dat we te afhankelijk zijn van Cziommer, Sergio of Oper. Dat zijn de doelpuntenmakers van dit seizoen. We zijn dus duidelijk op zoek naar spelers met scorend vermogen. Jamaiqe Vandamme kan bijvoorbeeld centraal in de spits spelen, maar is toch meer een rechtermiddenvelder, rechterspits.’
We hebben allemaal de ‘kwestie’ PSV gevolgd. Bent u in staat zich volgend seizoen te motiveren voor Roda JC?
’Natuurlijk ben ik benaderd door PSV. We hebben twee orienterende gesprekken gevoerd, in de tussenliggende periode hebben de mensen waarmee ik gesproken heb, zich niet aan de afspraken gehouden. Ze zouden binnen twee weken na het eerste gesprek contact met mij opnemen, hetgeen pas drieëneenhalf weken later gebeurd is.Na het tweede gesprek zouden ze na een paar dagen contact met mij opnemen. Een paar dagen zijn bij mij 2 dagen en niet 10 dagen. Ik heb na 10 dagen zelf de voorzitter gebeld en gezegd dat ik wilde weten waar ik aan toe was. Want ik kon niet wachten en vond het ook niet correct ten opzichte van Roda en de spelers dat ik nu niets wist. Vervolgens wilde men het weer uitstellen tot 15 mei, maar daar ging ik niet mee akkoord. Het was voor mij duidelijk dat ik problemen had met de situatie zoals ze er was, en dat ik een beslissing wilde horen Ik heb gezegd dat ik persé maandag 8 mei voor 20.00 uur duidelijkheid wilde hebben. Toen zijn zij zondag naar Lissabon gegaan en hebben getracht de zaken met Koeman voor elkaar te krijgen. Mocht dat niet gelukt zijn, dan wisten ze dat ze mij altijd nog achter de hand hadden. Ik voelde dat ze me aan het lijntje hielden. Het frappante is dat men mij pas maandagavond om 20.10 uur belde, terwijl om 19.00 uur al bekend was dat PSV er met Benfica uit was. Op het moment dat PSV me belde, zat ik net middenin een ander belangrijk gesprek. Toen dat beeinidgd was, heb ik de voicemail afgeluisterd. En Westerhof, de voorzitter van PSV, zei woordelijk: ‘We hebben de koppen nog eens bij elkaar gedaan vandaag en we zoeken toch naar een alternatief..’ Dat waren allemaal leugens en dat moeten ze bij mij niet doen. Ik heb het ter kennisgeving aangenomen maar ben wel teleurgesteld erin dat ze hun afspraken niet zijn nagekomen en mij aan het lijntje hebben gehouden. En nu kom ik mijn afspraken dus ook niet na, want het zou buiten de pers omgaan. Maar als PSV zo met mensen omgaat, dan vind ik dat ik maar even duidelijk moet maken hoe ze dan met mij omgegaan zijn. Ik heb het verzwegen om de rust bij Roda JC te behouden. Dat er nu onrust bestaat over het feit of ik me nog kan motiveren voor Roda, is jammer. Maar iemand die mij goed kent, weet dat hij zich daarover geen zorgen hoeft te maken bij mij. Want ik wil altijd winnen!’
Kunt u begrijpen dat supporters teleurgesteld waren in u naar aanleiding van de kwestie PSV?
’Als ze teleurgesteld zijn, begrijpen ze de materie niet! Ik heb zelf 5 mei gezegd dat ik een beslissing wilde. En ik heb ook in het belang van Roda niets naar buiten gebracht. We zaten in een belangrijke fase en daarom wilde ik de rust behouden. Waar ik problemen mee had was dat ik niet eerlijk kon zijn tegen mensen. Bij Roda hebben ze me nooit gevraagd of ik contact had met PSV. De enige die me wel aangesproken hebben hierop waren Toine van Mierlo, Raymond en Ruud. Die wisten ook iets, omdat ik niet tegen hen kon liegen. Ook Narinx heeft mij nooit gevraagd naar de interesse van PSV. Hij was wel geïnteresseerd en maakte zich wel zijn gedachten erover, maar direct gevraagd heeft hij niet. Dus hoefde ik ook niets te zeggen. Maar ik heb wel moeten liegen tegen familie, vrienden en de media. Ook tegen journalisten waarmee ik een hele goede band heb. Die heb ik echter maandagavond meteen gebeld. Evenals Servé Kuijer en Huub Narinx. Hen heb ik ingelicht over het ultimatum dat ik PSV gesteld had. En Servé Kuijer heeft zelf ook contact gehad met de voorzitter van PSV, maar die heeft niks losgelaten. Maar het is nu eenmaal zo gegaan en dat speelt bij mij niet meer. Ik heb weer een motivatie erbij als we tegen PSV gaan strijden.’
Welke ambities heeft u nog?
’Roda naar een niveau brengen, waarvan ik gehoopt had dat we het reeds hadden behaald. Dat is dit seizoen niet gelukt maar ik wil met Roda JC die vijfde plaats halen. En dan moet ik steeds weer kijken of dit mogelijk is gezien de financiën. Tenslotte ben je daar afhankelijk van. Kort geleden waren we bij DSM en daar vroeg mij iemand of we voor het kampioenschap mee konden spelen. Maar dat kunnen wij niet. We kunnen wel transfervrije spelers halen, als we er snel bij zijn. Echter spelers die een miljoen moeten kosten, kunnen wij ons niet veroorloven. Ajax, PSV, Feyenoord en PSV kunnen dit wel. Op dat gebied hoop ik dat de ambities van mij en de club ook verwezenlijkt kunnen worden.’
Is het voetbal tegenwoordig zwaarder als het voetbal in uw tijd? Wordt er meer van spelers verwacht?
’Niet persé zwaarder, wel anders! Tegenwoordig heb je met veel meer publiciteit en sponsors te maken. Dat geeft automatisch meer druk. En dan is dat in Duitsland nog veel erger. Daar heb je iedere training 4 camera’s op je gericht. Dan valt dat hier allemaal nog mee.’
Wat vindt u van onze supporters en van de sfeer in het stadion?
’Supporters hebben ons het hele seizoen geweldig gesteund, en ik hoop ook dat ze dit blijven doen. De sfeer op de tribune waar de harde kern staat, is goed. Maar ik zou dit zo graag in het hele stadion willen zien. Ik heb dat meegemaakt in Duitsland, daar is de eretribune net zo geel-zwart als de tribune van de harde kern. Bij wijze van spreken. En dat is in alle stadions in Duitsland zo. Ik vind de sfeer hier niet slecht, maar het kan altijd beter.’
Hoe vindt u het dat uw zoon Maikel begeleider van het Nederlands elftal is?
’Dat is leuk en daar ben je als vader ook trots op. Maar ik ben evengoed ook trots op mijn dochter. Dat is logisch als je kinderen het goed doen. Voor hem is het een ontzettend goede lering, buiten het feit dat hij bij Hertha ook al heel veel leert. Dat vind ik erg fijn.’
Persoonlijke vragen
Wat zijn uw hobby’s?
‘Ik heb nu een hobby erbij gekregen en dat is golfen. Ik ga ook graag met de hond wandelen en af en toe lezen.’
Wat is uw favoriete vakantieland?
‘Heb ik niet. Dit jaar ga ik naar Griekenland maar ik ben ook heel vaak in Spanje geweest. Als het maar zon, zee, water en sport is.’
Wat is uw favoriete eten?
‘Heb ik ook niet. Ik eet eigenlijk alles. Ik geniet ervan als ik samen met de kinderen kan ontbijten. Dat vind ik al fantastisch. Binnenkort ga ik met mijn vrouw naar Berlijn en dan gaan we regelmatig uit eten. Dat vind ik gezellig. Ik verheug me altijd weer als ik samen met het gezin lekker ontspannen ergens iets kan gaan eten. En dan mag het vlees of vis zijn, of een pastaatje. Het gaat zich gewoon om de gezelligheid eromheen, daar geniet ik enorm van.’
Wat is uw favoriete film/ boek?
‘Ik lees graag boeken van John Grisham en Robert Ludlum. En dat is niet specifiek één boek. En de film Saving Private Ryan vond ik erg goed.’
Wat is uw favoriete geurtje?
‘Chanel'
Wat is uw favoriete muziek?
‘Neil Daimond, Dire Straits. Dat is dan de iets oudere muziek. Tegenwoordig luister ik naar alles wat goed is.’
Hoe belangrijk is familie?
‘Heel belangrijk! Omdat je daar vaak de rust vind die je in het werk niet vind.’
Met welke medewerker van Roda JC/speler van Roda JC, gaat u buiten het voetbal het meeste om?
’Raymond en Ruud. Niet dat we iedere dag bij elkaar over de vloer komen. Maar als er iets is, dan zijn we geïnteresseerd en proberen we te helpen.’
Huub, namens Rodaworld bedanken wij u voor het ongelofelijk leuke interview! We wensen u een fijne vakantie toe, en veel succes komend seizoen!
