Beschrijf je trainerscarrière?
Ik ben op 15-jarige leeftijd in contact gekomen met het trainerschap. Ik zat tegen het eerste aan van de plaatselijke club, Sparta 18 Sevenum, en daarnaast hielp ik de trainer bij de D-jeugd, dus stond ik al wat vaker op het veld. En dat heeft zich verder ontwikkeld. Mijn wens was altijd al om naar het CIOS te gaan. Sporten was voor mij nummer één, voetbal op de hoogste ladder. Dat heeft wat vertraging opgelopen. Is dat wel wat voor jou, het CIOS? Je kent dat wel. Je volgt wat dat betreft je broers. Die gingen naar de LTS, dus Frank ging ook daarheen. Maar als snel kwam ik erachter dat dit eigenlijk niets voor mij was. Ik had wel aardige punten, maar sport, dat was het. Ik ben dus op 19-jarige leeftijd alsnog naar het CIOS vertrokken. Daar ging een wereld voor mij open. Het was hartstikke mooi. Heel interessant, heel boeiend. Dat ging ook heel erg goed. In het 2e jaar had ik voetbal als hoofdvak gekozen. Ik was toen 20 jaar. Ik kon destijds kiezen uit stage lopen bij PSV of VVV. Ondanks dat ik uit de regio van Venlo kom, heb ik voor PSV gekozen. PSV is een topclub en als je daar kan en mag werken, kun je in je ontwikkeling daar de vruchten van plukken. Dan is het logisch dat je die kans pakt. Ik liep stage bij het 2e elftal onder Ernie Brands. Ik trainde elke dag mee, omdat ik zelf ook nog actief was. Dat ging zo goed dat ik zelfs een aantal wedstrijden in de internationale profcompetitie meegespeeld heb. Samen met Bouma, Gudjonsson en Fuchs, Paauwe en van der Leegte, die lichting. Het was gigantisch mooi om dat mee te maken. Mijn derde leerjaar op het CIOS heb ik in tweeën gesplitst, met als doel dat ik elke dag bij PSV aanwezig kon zijn, omdat ik gewoon zo veel mogelijk wilde leren in dat jaar. Dat beviel van beide kanten zo goed, dat ik in de loop van het seizoen al de nieuwe D1 jeugd onder mijn hoede kreeg. Die mocht ik gaan begeleiden en dat ging heel goed. Het jaar erna heb ik een klein contractje kunnen tekenen als parttimer om de jongste jeugd te trainen. In de jaren die volgden ben ik doorgegroeid binnen de organisatie en heb ik alle jeugdteams tot en met het tweede elftal als trainer onder mijn hoede gehad.
Hoe ben je bij Roda JC terechtgekomen?
Ik ben eigenlijk benaderd. Ik kreeg te horen dat er bij Roda JC een vacature vrijkwam voor de functie hoofd opleidingen. Dat vond ik gezien de fase van het ontwikkelingsproces waar ik in zat een logische en juiste volgende stap. Ik zat bij PSV op een goed niveau en ik besefte dat als ik verder wilde groeien in de voetballerij, me verder en op andere vlakken in praktische zin moest gaan ontwikkelen. Dit sloot bovendien uitstekend aan op de studie HBO Sportmanagement die ik in een eerder stadium aan de Fontys Hogeschool in Tilburg in combinatie met mijn parttime job bij PSV heb gevolgd.
In de zomer van 2004 koos je voor een overstap van PSV naar Roda JC. Wat is het verschil in jeugdopleiding tussen Roda JC en PSV?
Het grote verschil is natuurlijk dat PSV een nationale topclub is. Daar zijn meer middelen beschikbaar om de jeugdopleiding daadwerkelijk op een hoog niveau te krijgen en te houden. Bij Roda JC waren dergelijke middelen in eerste instantie te weinig voor handen, maar inmiddels zijn we heel goed op weg en werken we dagelijks nog steeds keihard om de jeugdopleiding om op een nog hoger niveau te krijgen. Dat gaat de goede kant op. Kijk maar naar de ranglijsten en de sfeer die er is ontstaan. Dus wat dat betreft zit het allemaal in de lift.
Wat zijn je dagelijkse bezigheden?
Dat is nogal wat, heel divers. ’s Ochtends verwerk ik met name het e-mail verkeer, de interne en externe post en overige administratieve zaken. Bovendien wordt er heel veel vergaderd en is er veelvuldig overleg met collega’s.
Vanaf een uur of half 2 ga je het vizier richten op je eigen training van het tweede elftal. Die vindt dan plaats om half 3 tot 4 uur. Daarna sta je paraat voor alle andere coaches voor vragen en ga je mee het veld op om te helpen met de andere trainingen. Om 7 uur is het afgelopen en dan praat je nog wat na of je hebt nog een vergadering. Het is een pittige dag, een vrij lange dag, maar wel heel erg leuk.
Wat is het leuke en minder leuke aan je werk?
Het leuke is dat je tegelijkertijd op allerlei niveau’s bezig bent. Of het nou strategisch, tactisch of operationeel is. Het omgaan met trainers, medische staf, professionals of met vrijwilligers. Je kunt je voorstellen dat het een mix van alles is en dat is heel boeiend. Zeker om alles in een bepaalde richting te krijgen en je ziet dat mensen enthousiast worden en dat er resultaten gaan komen. Het is heel leuk om dat proces te begeleiden. Dat is absoluut mooi. Daar staat tegenover dat het natuurlijk vrij pittig is. Er wordt nogal wat van je gevraagd. Ook in de privé sfeer. Ik heb weinig vrije tijd, maar daar kies ik dan ook voor. Die investeringen doe je graag en heel bewust!
Wat vind je van de prestaties van Jong Roda?
We hadden een moeilijke start. Maar je ziet nu langzaam dat het elftal toch beter gaat spelen. Dat zie je terug in de ranglijst en in de resultaten. Het gaat draaien. Doordat er bij het eerste elftal wat jongens zijn verhuurd of verkocht, zie je dat er van onderuit wat jongere en gretige spelers naar voren geschoven worden en dat is op zich een goede mix. Een paar routiniers met aanvulling van jonge spelers. Dat is een ideale mix om op voor te borduren en om ze klaar te stomen voor die stap naar het eerste elftal. Want daar gaat het om. Het tweede elftal is wat dat betreft heel belangrijk, maar ook heel wisselend. Je hebt als trainer met verschillende lagen te maken. Spelers van het eerste elftal die terugkomen om wedstrijdritme op te doen of weer fit te worden na een blessure. Je hebt je eigen tweede elftal spelers en je hebt jongens van de A- jeugd of zelfs van de B-jeugd die het elftal compleet moeten maken. Het is vrij divers en dat maakt het een hele uitdaging om steeds weer nieuwe leer- en ontwikkelmomenten voor alle spelers te creëren.
Als trainer van Jong Roda JC heb je Hens Fischer als assistent-trainer bij de ploeg, een echt icoon binnen de club, hoe verloopt de samenwerking met hem en leer je van zijn ervaringen?
Ik vind Hens een fantastische vent en ben heel erg blij met hem te mogen en te kunnen werken. Ik ben nog vrij jong, hij is wat ouder, geroutineerder en van een andere generatie. Dat is een fantastische balans, denk ik. We vullen elkaar dan ook in allerlei opzichten aan. Ik heb heel erg tevreden en content met de samenwerking met Hens.
Vind je het vervelend steeds weer spelers van het eerste elftal in te moeten passen bij Jong Roda?
Nee, ik denk dat dit een gegeven is. Ik denk dat het een van onze doelen is om die jongens weer klaar te stomen voor het eerste elftal. Of ze nou terugkomen om wedstrijdritme op te doen of terugkomen na een blessure. Het is aan ons om ze te helpen om er weer voor te zorgen dat ze het eerste elftal weer aan kunnen vullen. Daar gaat het om. Het moment dat ze daar moeten invallen of starten, moeten ze er staan. Het tweede elftal hebben ze nodig om ervoor te zorgen dat ze er ook staan op het moment dat ze gevraagd worden. Daarom is het ook goed dat daar jonge jongens tussenlopen die dan al kunnen ervaren hoe het gaat. Die mix is heel belangrijk.
Hoe kijk je tegen het meespelen van eerste elftal spelers aan? Ze zijn niet altijd top gemotiveerd, is dat niet moeilijk?
Welnee, het is net de taak van de trainer om hier constructief mee om te kunnen gaan. En het is een geweldige uitdaging om ervoor te zorgen dat die jongens ook weer fris in hun hoofd worden. Dat ze de wedstrijden in het tweede ook gaan zien als hulpbron om toch weer die stap naar het 1e elftal te maken. Dat moeten ze natuurlijk beseffen. Soms hebben ze daar even hulp bij nodig. Uiteindelijk gaat het om hen en ze moeten er zelf alles aan doen om dat gat kleiner te maken.
Zijn er genoeg spelers die in de toekomst kunnen doorstromen naar het eerste elftal van Roda JC?
Ik denk dat we op de goede weg zijn. Ik denk dat wij, als Roda JC, ervoor moeten zorgen dat we in de kwantiteit het eerste elftal van Roda JC moeten aanvullen uit eigen spelers. Natuurlijk is het ook heel goed mogelijk dat er kwaliteitsspelers door gaan stromen. In ieder geval ben ik van mening dat er de komende jaren enkele spelers tegen het eerste elftal aan zullen gaan groeien. Het gat is nu nog vrij groot, maar dat gaat zeker kleiner worden.
Supporters roepen regelmatig dat de eigen jeugd te weinig kans krijgt. Wat vind jij hiervan?
Als je gaat kijken, zie je dat de groep van het eerste elftal kleiner is geworden, wat betekend dat het kwalitatief steeds beter wordt. Daarnaast komt er dus ruimte voor jongere spelers. Ik denk dat we op de goede weg zijn, en ervoor kunnen zorgen dat deze ruimte vanuit de jeugd ingevuld wordt. Olaf Rompelberg is hier een goed voorbeeld van. Hij leert nu hoe het er bij het eerste elftal aan toe gaat.
Als Hoofd Opleidingen heb je regelmatig contact met Huub Stevens. Hoe verloopt de samenwerking met Huub, en hoe was deze met Wiljan Vloet?
Heel goed. We hebben eigenlijk dagelijks contact. Is het niet voor het tweede elftal, dan is het wel voor andere zaken. Dus dat verloopt uitstekend. Ook met Wilan Vloet werkte ik uitstekend samen.
Wat houdt het Talentenplan van Roda JC in?
Het talentenplan bestaat uit de Talentenschool en het Jeugdplan en is een soort kweekvijver voor regionale en gescoute talenten, die zich hierbinnen verder kunnen ontwikkelen, totdat ze eventueel een overstap naar de jeugdopleiding kunnen maken.
Sinds je komst bij Roda JC, doen zowel de A- als ook B-jeugd het beter. Wat is er veranderd?
Er heeft een heel duidelijke professionalisering plaats gevonden. In onze werkwijze, onze uitstraling en de benadering van en de manier waarop we tegen zaken aankijken. Daarnaast is het zo dat we heel selectief zijn geweest. Kwaliteit voor kwantiteit. Dat samen zorgt ervoor dat we als opleiding behoorlijk in de lift zitten. Dat er een kwaliteitsimpuls heeft plaatsgevonden, wat automatisch ook rendement gaat opleveren, zie je terug in alle jeugdteams. Als je gaat kijken, staan we haast bij alle elftallen op de eerste plaats. Dat gaat dus de goede kant op. De prioriteit ligt in eerste instantie echter bij de A- en B- jeugd. Dat moet gewoon op een hoger niveau kunnen spelen, anders krijgen we de afstand naar het eerste elftal nooit overbrugd. Op een moment dat die leeftijdscategorieën geconfronteerd worden met het hoogste niveau in Nederland, dan is straks de kloof van de A- jeugd naar het tweede elftal veel kleiner. En sterker nog, op het moment dat we het op een hoger niveau krijgen, zal het tweede ook eventueel gaan promoveren. Waardoor het gat nog kleiner wordt en uiteindelijk is de afstand dan ook kleiner naar het eerste elftal. En daar werken we keihard aan.
De A1 en B1 van Roda JC doen het bijzonder goed dit seizoen en kunnen dit jaar kampioen worden, Olaf Rompelberg speelt in Oranje onder 19, en enkele spelers van Jong Roda trainen steeds vaker met de selectie van Stevens mee, deze ontwikkelingen moeten je toch bijzonder strelen?
Daar zijn we als opleiding natuurlijk heel erg blij mee. We hebben ook prioriteiten gesteld bij de A- en de B- jeugd. We moeten er eerst voor zorgen dat beide teams op een hoger niveau komen en dan zal het tweede elftal automatisch daar de vruchten van gaan plukken, zodat ook zij op een hoger niveau gaan spelen. Want dat is natuurlijk ook noodzaak.
Wat zou er nog verbeterd kunnen worden aan de jeugdopleiding?
Heel veel! We gaan stap voor stap alles nog professioneler maken. We hebben 4 pijlers die we als uitgangspunten nemen: het wijgevoel, doorstroming en ontwikkeling, structuur en organisatie en PR in de regio. En deze 4 pijlers hebben heel veel vertakkingen naar andere zaken en taakgebieden. Onze insteek is dat we altijd beter kunnen en dat deze ambitie dé drijfveer is in ons ontwikkelingsproces.
Roda JC wil steeds meer oud spelers betrekken bij de jeugd. Hoe vind jij deze ontwikkeling?
Heel goed. Dat is ook heel belangrijk. Ik vind ook dat we op dit moment een hele goede mix hebben. Jongens die zelf gevoetbald hebben in het eerste elftal van Roda JC met jongens die andere belangrijke kwaliteiten hebben. De een is tactisch sterk, een ander kan heel goed structureren en organiseren en weer een ander beschikt over een hoog niveau en veel ervaring als speler zelf. Iedereen leert van iedereen, elke dag opnieuw...
Frank, je bent zowel hoofd opleidingen als trainer van Jong Roda JC. Ligt je voorkeur bij het trainerschap, of bij het kantoorbaantje?
Mijn hart ligt natuurlijk op het veld. Dat zal niet verrassend zijn. Ik denk dat de meeste coaches dat wel hebben. Maar ik vind het ook heel belangrijk om het managementgedeelte onder de knie te krijgen. Om er uiteindelijk voor te zorgen dat ik een betere coach kan worden in de toekomst.
Heb je in de toekomst nog plannen om een keer op eigen benen te gaan staan, hoofdtrainer van een club?
Ik plan eigenlijk niets. Als dat ooit gaat komen, zien we het wel. Het is natuurlijk wel zo dat ik me steeds wil blijven ontwikkelen en daar heel bewust mee om ga. En waar het schip straks strandt, als assistent, hoofdcoach of hoofd opleidingen, dat weet ik niet. Dat is moeilijk te zeggen. Voetbal kun je nooit voorspellen.
Persoonlijke vragen:
Wat zijn je hobby’s?
Voetbal en sport in het algemeen.
Wat is je favoriete vakantieland?
Griekenland. Een relaxte sfeer, lekker eten en het zonnetje.
Wat is je favoriete muziek c.q genre?
Ik luister eigenlijk wel naar alles. Heel divers dus.
Wat is je favoriete boek?
Ik lees altijd boeken die raakvlak hebben met mijn vak. Daar ben ik zeer geïnteresseerd in.
Wat is je lievelingseten?
Ik neig wat meer naar het pasta gebeuren. Maar eet eigenlijk alles.
Wat is je favoriete geurtje?
Ik heb verschillende geuren thuis. Gebruik dus meerdere.
Zijn er medewerkers bij Roda JC waar je buiten het voetbal mee omgaat?
Ja, ik ga respectvol om met mijn collega’s.
