Beschrijf je voetbalcarrière van kleins af aan tot nu?
’Ik ben begonnen met voetballen toen ik een jaar of 7/8 was. Daarvoor hield ik me vooral bezig met zwemmen en, omdat we een paar lange winters hadden in Estland, ook schansspringen. Toen ik 17 was heb ik mijn debuut gemaakt bij FC Flora, die club speelde in de hoogste klasse van Estland. Ik heb daar 4 seizoenen gespeeld en ben toen vertrokken naar Denemarken. Bij Aalborg AB heb ik wederom 4 jaar gespeeld en toen ben ik naar Moskou verhuisd. Daar heb ik 3 seizoenen bij Torpedo Moskou gespeeld en toen kwam Roda JC. En dit is mijn tweede seizoen hier.’
Wat had je gedaan als je geen profvoetballer was geworden?
’Dat is moeilijk te zeggen, daar heb ik eigenlijk nog nooit serieus over nagedacht. Misschien iets met rechten. Politieagent misschien. Toen ik 15 was, kwam ik voor het eerst bij het nationale jeugdteam van Estland. En 2 jaar later wist ik eigenlijk vrij zeker dat ik echt voor het voetbal wilde gaan. Vandaar dat ik nooit over een ander beroep heb nagedacht eigenlijk.’
Vertel ons iets over je Aalborg AB periode?
‘De stad waar de club speelde, had veel overeenkomsten met Kerkrade. Daarmee bedoel ik dat beide steden niet al te groot zijn, het er altijd rustig is en de mensen gemoedelijk en vriendelijk zijn. Het was de eerste club buiten Estland waar ik toen speelde, en dat was een hele grote stap voor mij. Ik was 21 jaar en was gehecht aan mijn vertrouwde omgeving. Voordat ik definitief bij Aalborg kwam, was ik me al zorgen aan het maken over de duur van mijn contract en dat ik mijn vader en moeder bijna nooit meer zou zien. Na een paar dagen voelde ik me meer op mijn gemak in Denemarken, ook omdat ik zag dat mijn medespelers erg goed en aardig waren. Toen ik 2 maanden na mijn transfer naar Estland ging om daar met de nationale ploeg te spelen, was ik al helemaal gesetteld in Denemarken.’
Wat was je eerste indruk van Roda JC?
’Goed! Ik moest natuurlijk ook vrij snel de beslissing maken of ik zou blijven of niet. Ik mocht een paar dagen meetrainen en voordat ik met het nationale team vertrok, moest ik mijn keuze al gemaakt hebben. En ik was erg gecharmeerd van de Nederlandse competitie, die kende ik voornamelijk door de grote clubs.’
Was de overstap naar de Nederlandse competitie moeilijk voor je?
’Nee, eigenlijk niet! De overstap van Denemarken naar Rusland vond ik een stuk moeilijker. Dat was echt een culturele schok voor mij. In Rusland deed men alles voor je, hier moet je veel meer zelf nadenken. De overstap naar hier makkelijk omdat de mentaliteit me zeer aansprak. Ik had alleen in het begin heel veel moeite met de taal, dat komt doordat ik in de war was met de Deense taal. In Denemarken betekent jij, ik. Dus op het moment dat iemand tegen mij zei: ‘jij naar de eerste paal’, dacht ik: Wie bedoelt hij nou, moet ik gaan of moet hij gaan. Nu is mijn Nederlands al iets beter, hoewel ik er nog lang niet ben.’
Wat vind je van Huub Stevens, Raymond Atteveld en Ruud Hesp?
’Het is een goed trainerstrio. Ruud is een goede keeper geweest en heeft bij grote clubs gespeeld en heeft daarom ook veel ervaring. Het is in ieder geval een goede coach. Huub Stevens daar weet je van dat het een strenge trainer is die van discipline houdt, Atteveld trouwens ook. Op het moment dat zij in de gaten hebben dat je er qua gedachten even niet bij bent, zorgen ze dat jouw aandacht weer uitgaat naar hetgeen je mee bezig bent.’
Wat vind jij van de prestaties van de ploeg tot nu toe? En wat verwacht je van de resterende tweede seizoenshelft?
’Ik verwacht dat we de tweede seizoenshelft in ieder geval meer gaan brengen als de eerste seizoenshelft. Wij staan nu op de achtste plaats maar we zouden eigenlijk veel hoger moeten staan. Of laat ik het anders zeggen: we zouden meer punten moeten hebben. We zijn goed begonnen aan de competitie maar op een gegeven moment ging het bergafwaarts en hebben we kostbare punten laten liggen. Waar we gelijkspeelden, hadden we moeten winnen en waar we verloren, hadden we gelijk moeten spelen. Nu vind ik wel dat we aan het einde van de eerste seizoenshelft weer redelijk goed gingen spelen en ik hoop dat we die lijn kunnen doortrekken.’
Wat vind je van je eigen spel?
‘In het begin van het seizoen had ik het moeilijk. Je kunt altijd met een excuus hiervoor aankomen, maar dat wil ik niet. Misschien kwam het doordat ik nog steeds last had van een eerdere blessure maar zoals gezegd, dat is geen excuus. Ik ben iemand die altijd hard werkt maar de vorm kwam er gewoon niet en ook het scoren ging moeilijk. Na twee maanden begonnen de doelpunten te komen maar ik ben iemand die élke wedstrijd wilt scoren. Nu gaat het al een stuk beter en ik hoop dat ik nog veel doelpunten kan maken dit seizoen.’
Je zei het al in de vraag hiervoor: je had moeite met scoren. Hoe kwam dat?
’Als ik het wist, dan had ik er iets aan gedaan. Ik werkte zo hard om er iets aan te veranderen en om de doelpunten weer te laten komen, maar het lukte gewoon niet. In de bekerwedstrijd tegen ASWH creëerde ik veel kansen, maar de keeper stond gewoon altijd in de weg.’
Beschrijf de voetballer Andres Oper?
’Die vraag laat ik liever een ander beantwoorden. Ik houd er niet van om mezelf de hemel in te prijzen of helemaal de grond in te boren.’
Is jouw eigen spel veranderd door de komst van Dieter van Tornhout?
’Zeker! Maar niet alleen door de komst van Dieter van Tornhout, ook door de komst van de andere nieuwe spelers. Een trainer past zijn tactiek altijd aan, aan de spelers die hij tot zijn beschikking heeft. Jullie bedoelen of mijn spel veranderd is door de concurrentie met Dieter? Concurrentie hebben is altijd goed; het houdt je scherp en leert je dat je je elke dag weer moet bewijzen. De komst van Dieter, en ook Adil, heeft mij niet meer onder druk gezet om beter te presteren dan voor hun komst.’
Vind jij dat een aanvaller altijd afgerekend moet worden op het aantal doelpunten die hij scoort?
’Misschien beoordelen mensen je inderdaad op die statistieken. Ik probeer in ieder geval, als ik niet scoor, een assist te geven of een medespeler vrij te spelen. Ik ben het niet ermee eens dat ik slechts afgerekend moet worden op mijn aantal gescoorde doelpunten. Een grappig verhaal was trouwens, dat ik in het begin van het seizoen heel veel assists gaf maar weinig scoorde. Toen ik in sportbladen keek, stond er geen ene assist bij mijn naam. Ik dacht: ‘what the hell! Ik heb er toch een flink aantal gegeven!’. Ik probeer me in ieder geval niet zo met statistieken bezig te houden. Als de trainer en mijn medespelers tevreden zijn over mijn spel, dan is dat het allerbelangrijkste.’
Huub Stevens is vertrokken bij Roda JC. Wat vind jij hiervan en welk type trainer zou jij volgend seizoen willen hebben bij Roda JC?
’Ik kan alleen maar zeggen: jammer! De vraag welk type trainer ik volgend seizoen graag zou zien bij Roda JC, vind ik moeilijk te beantwoorden. Ik zou zeggen iemand die past bij de club en de selectie. En voor mijzelf zou ik het fijn vinden als ik een klik had met die trainer. Want tussen jou en de coach moet het altijd klikken om goed samen te kunnen werken. Voor de rest heb ik er nog niet zoveel over nagedacht eigenlijk.’
Hoe is het om te spelen voor het nationale team van Estland?
’Voor mij is het iets heel speciaals! Het is een eer om voor je eigen land te mogen uitkomen.’
Wat zijn je ambities?
’Iedereen wil winnen, ik ook! Dus winnen is mijn ambitie!’
Hoe ga je om met kritiek?
’Ik luister er altijd naar en probeer de kritiek ook te begrijpen vanuit het standpunt van diegene die me de kritiek heeft gegeven. En dan bepaal ik of hij juist of onjuist was. Kritiek moet er altijd zijn, net zoals concurrentie. Kritiek is de concurrentie met jezelf en maakt je alleen maar beter. Zo denk ik daarover!’
Wat vind je van de supporters van Roda JC?
’Supporters zijn één van de redenen dat je voetbal speelt. Voetbal is het spel waar mensen naar je komen kijken en je steunen. Ik wil altijd een goede band hebben met supporters. Daarom vond ik het ook fijn dat mensen naar me toekwamen na de wedstrijd tegen Vitesse en me vroegen hoe dit verlies nu kwam. Dat is een bepaalde band die je dan hebt. En dat mag ik.’
Wat vind je van het stadion en de sfeer?
’Het stadion is natuurlijk geweldig, inclusief de sfeer. De supporters staan de laatste tijd ook vaak achter ons en dat hebben we nodig. Wij, als spelers, hebben goede supporters nodig die ons steunen, ook al spelen we slecht. Dat is heel belangrijk!’
Put jij kracht en energie uit muziek, en dan vooral uit de muziek van Metallica?
’Dat ligt een beetje aan je humeur. Soms rijd ik naar het stadion en dan zet ik muziek op, en dat geeft me dan net dat extraatje. Maar als ik eens geen muziek opzet als ik richting stadion rijd, dan is dat ook geen gemis. Sommige spelers hebben het wel nodig, maar ik ga er echt niet beter of slechter door spelen.’
Is er nog iets dat je kwijt wil?
’Aan de supporters: Keep up the good work!’
Persoonlijke vragen:
Wat zijn je hobby’s?
’Biljarten, een boek lezen, naar de bioscoop gaan en leuke dingen doen met vrienden. Voorheen deed ik snowboarden maar dat gaat nu niet meer aangezien we geen winterstop meer hebben.’
Wat is je favoriete vakantieland?
’Ergens waar het warm is en waar ik nog nooit eerder geweest ben. Ik heb niet echt een favoriet vakantieland.’
Wat is je favoriete eten?
’Sushi vind ik erg lekker!’
Wat is je favoriete muziek?
’Metallica! Trance houd ik ook wel van. Het ligt aan mijn humeur welke muziek ik graag luister.’
Wat is je favoriete film/boek?
’Ik houd van historische films, Braveheart vond ik erg goed. En ik kijk graag naar Science fiction, omdat dit gaat wat er in de toekomst gebeurd. Ik lees ook graag boeken hierover.’
Wat is je favoriete geurtje?
’De Hugo Boss geurtjes en Armani Gio.’
Met wie van de selectie ga je buiten het voetbal het meeste om?
‘Boldizsar Bodor!’
Andres, bedankt voor dit leuke interview, nog veel succes gewenst!
|
