Het einde van het voetbalseizoen 2006/2007 nadert alweer. Nog drie weekjes en dan heeft de Rodaselectie zomerstop. En met de zomerstop komt ook ons interviewseizoen tot een einde. En met wie zouden we dit beter kunnen afsluiten dan met de nieuwe hoofdtrainer Raymond Atteveld, dachten wij ons. Voor Raymond was het seizoen 2006/2007 een hectisch jaar; hij begon als assistent trainer van Huub Stevens maar werd in januari gepromoveerd tot hoofdtrainer. En hoewel Bert van Marwijk in de race was voor het hoofdtrainerschap volgend seizoen, werd in april bekend dat 'Atte' gewoon mocht aanblijven als hoofdtrainer. Afgelopen maandag spraken we met Raymond over de gebeurtenissen van het afgelopen seizoen, zijn kijk op het huidige Roda JC en zijn verwachtingen voor de toekomst. Tijdens het interview prestenteerde Atte zich als een rustige, openhartige kerel met af en toe het nodige vleugje humor. Een vakman als het om voetbal gaat en iemand die absoluut ons vertrouwen verdient!
Beschrijf je voetbalcarrière?
‘Ik ben begonnen bij de amateurs in Amsterdam. Daarna via het Amsterdams jeugdelftal naar Haarlem. Daar heb ik de jeugd doorlopen.Vanuit de A1, het tweede elftal overgeslagen, mijn debuut gemaakt bij het eerste elftal. Ik was 18 of 19 in de uitwedstrijd bij PSV. In totaal ben ik 6 jaar bij Haarlem geweest. Toen naar Everton, een maand uitgeleend naar West Ham United. Daarna verkocht aan Bristol City, vanaf daar naar Waregem en toen naar Roda JC. Bij Roda JC heb ik één seizoen gespeeld en ben ik voor twee miljoen gulden verkocht aan Vitesse. Vanaf Vitesse naar Groningen en toen naar ADO Den Haag. In mijn contract met ADO had ik opgenomen dat ik drie jaar zou spelen en twee jaar in de technische staf zou zitten. Dus dat was het einde van mijn voetbalverhaal.’
Beschrijf jezelf als voetballer en als trainer?
‘Als voetballer: passievol, karaktervol, goed in coachen en sterk in een organisatie neerzetten en de controle daarop houden. Aardig schot, aardige pass. Redelijk overzicht en inzicht.
Als trainer ben ik nog steeds passievol, maar iets rustiger geworden. Iets meer kijk op naar wat spelers nodig hebben om het maximale uit ze te halen. En daar mijn gedrag op af te stemmen en toch dicht bij mezelf te blijven. Niet teveel jezelf veranderen, maar wel werken aan jezelf bij de dingen waarvan je denkt dat je dat zelf anders wil zien. Daarmee ben ik aan de slag gegaan en we zijn nog steeds aan het verbeteren. Een mooi proces.’
Hoe heb je het plotselinge vertrek van Huub Stevens ervaren?
‘Een heel dubbel gevoel. Ik heb het een keer in een interview aangegeven dat bij ons natuurlijk heel vaak het verhaal werd gedropt dat die club interesse had in Huub en dan weer die club. Dus je was er wel op voorbereid dat het dan wel een keertje zou gaan gebeuren, maar als het dan daadwerkelijk gebeurt, sta je toch wel voor een verrassing. Ik was wel al in gesprek met Roda over de opvolging van Huub, dus dat traject dat liep dan gewoon door. Maar het gebeurde midden in de week en dan ben je toch wel behoorlijk verrast en gaan er gelijk een aantal dingen heel anders lopen, vooral voor mij. Je wordt eindverantwoordelijke, je wordt ervoor gegooid. Maar veel veranderde er op de trainingen niet. Er viel wel iemand weg waar je normaal gesproken iedere dag alles mee deelt, dus dat was wel even moeilijk.’
Was je zenuwachtig bij je eerste wedstrijd als hoofdtrainer?
‘Nee. Dat kwam omdat ik eigenlijk al zoveel met die ploeg bezig was dat het langs me heen ging. Ik wist wel dat ik onder een vergrootglas lag. Maar ik was puur met die spelers en met de wedstrijd bezig, dus daar merkte ik niet zoveel van. Ik was niet zenuwachtig.’
Als assistent nam je ook vaak beslissingen maar werd Stevens hier uiteindelijk op afgerekend. Was het prettiger om niet hoofdverantwoordelijk te zijn?
‘Ik nam de beslissingen niet. Huub nam die. Ik had er wel een behoorlijke stem in, maar het was aan hem om de eindverantwoordelijkheid te dragen. Als hij de beslissing nam, waar ik op aangestuurd had, dan betekende het wel dat hij er samen met Ruud achter stond. Zo hebben we het met zijn drieën eigenlijk altijd gedaan en ook nu neem ik beslissingen die misschien door Martin of Ruud aangegeven zijn. Maar dan moet ik er wel achter staan, anders neem ik ze niet.’
Welke veranderingen heb je binnen het team meegemaakt na het vertrek van Huub Stevens?
‘Wij proberen als technische staf iets meer ruimte te geven in het voetballende gedeelte. We proberen wat meer beweging op het middenveld te krijgen en wat meer voetbal te spelen en daadwerkelijk zelf aan de bal te zijn. In plaats van het initiatief aan de tegenstander te laten, wat meer zelf initiatief te nemen. Daar hoort bij dat ze de fouten die ze daarin maken, die ook mogen maken als je het proces niet wilt afremmen. Dat ze het ook blijven durven doen. Dat betekent dat de reacties op balverlies en mindere zaken wat anders moet zijn, zodat ze zich de volgende keer niet verschuilen en denken: ik durf het niet meer. Je moet ze daar wat ruimte in geven. Dat is denk ik ook een andere benadering geweest om ze te laten durven falen. Maak die fouten maar, dan leer je er alleen maar van. En niet ze bang te laten zijn als ze elke keer een foutje maken. Uiteindelijk willen we dat ze het toch gaan doen, omdat we de verwachting hebben dat ze het ook kunnen. Dan moet je ze ook de ruimte geven om ze fouten te laten maken. Ze moeten zich veilig voelen wat dat betreft.’
Hoe kijk je terug op dit seizoen?
‘Tweeledig. Als assistent trainer en als hoofdtrainer. Ik denk dat we over het hele seizoen gezien nog steeds te wisselvallig zijn geweest. Maar dat komt ook door de spelers die we binnen Roda JC hebben. Wij hebben geen spelers die bij een topclub spelen, want dan spelen ze elke week ook top. Dan moet je accepteren dat het af en toe wat minder is. Maar je probeert dat dat elke week wat minder wordt. Ik denk dat we daar de laatste wedstrijden wel in geslaagd zijn. Maar het is niet zoals je het wenst, maar of het ooit zo wordt als je wenst weet ik niet. Ik denk dat we wel goed zijn afgesloten, zeker de laatste wedstrijd. Voornamelijk door het publiek, maar ook door de spelers die er 7 inschieten.’
Had je verwacht dat je contract verlengd zou worden en je tot hoofdtrainer benoemd werd?
‘Ja! Ik ben wel redelijk overtuigd van mijn eigen kwaliteiten. Ik zag ook de wisselwerking met de groep toen ik assistent was. Daar heb je dan ook een bepaald gevoel bij. Ik wist ook dat het iets was wat bij het bestuur speelde, op het moment dat ik hier kwam. We hadden ook al gesproken over het traject na Huub Stevens. Dus het was ook in de gedachten van het bestuur al aanwezig. En ik wist ook dat Bert van Marwijk Roda JC niet de eerste optie vond. Ze zeiden tegen mij dat ik tweede keus was, maar bij Van Marwijk was Roda de vijfde of zesde keus. Ik had er ook geen problemen mee om achter Van Marwijk te staan. Het is een gerenommeerde trainer en ik ben nog maar een starter. Ik moet alles nog bewijzen en het is heerlijk om die uitdaging aan te gaan.’
Wat verwacht je van de playoffs?
‘We verwachten dat we er goed uit gaan komen, maar dat zal niet makkelijk worden. We hebben moeilijke tegenstanders. De statistieken wijzen uit dat we tegen alle drie de ploegen niet de beste resultaten hebben geboekt. Maar we moeten ook zeggen dat we in de thuiswedstrijd tegen Utrecht de pech hadden dat ze met tien man kwamen te staan en geen zin meer hadden om te voetballen. Tegen Groningen staan we nog voor met 1-0 en geven we het weg in de laatste minuten. Tegen Feyenoord uit idem dito. Thuis denk ik ook dat we de betere ploeg waren. En tegen Groningen thuis maak je een doelpunt wat je niet krijgt toegekend. Dus het is wel heerlijk als je dan als ploeg nog twee of vier wedstrijden mag spelen, waarin je dan weer wat kunt rechtzetten.’
Hoe is de samenwerking met Martin Koopman en Ruud Hesp?
‘Goed! Erg plezierig. Eigenlijk gebaseerd op wat ik in mijn hoofd had waarom ik Martin erbij wilde hebben .Het was een moeilijke zoektocht, omdat het niet makkelijk is om iemand midden in een seizoen te vinden die beschikbaar is. En die ook die kwaliteiten bezitten die je nodig acht. Ik ben een jonge trainer en zocht iemand die meer ervaring had, dan dat ik heb. En iemand die me recht in mijn gezicht durft te zeggen dat hij een andere mening heeft dan dat ik heb. Ook de discussie durft aan te gaan met mij. Ik ben een redelijk sterke persoonlijkheid en dan is dat dus niet zo makkelijk. Het is gebleken dat het uitermate goed werkt. Ook met Ruud erbij. Daar klikte het al jaren, dus daar was ik niet zo bang voor. Maar om er een nieuw iemand bij te hebben waar het ook gelijk goed mee klikt en die goed ligt in de groep, dat is heel belangrijk. Je dekt met z’n drieën de spelersgroep af. Elke speler heeft een bepaalde manier van aanpak. Soms werkt Ruud daar het beste op, soms ik en soms Martin. Daar moet je dan even heen kijken. Wie pakt hem even ertussenuit om er nog wat mee te werken, te helpen. Of ik pak hem wat steviger aan en een ander van ons pakt vervolgens de andere kant van de speler aan. Dan dek je alles af. Daar moet je heen zoeken. Je moet naar eigenschappen zoeken die ik niet heb, die Martin weer meer bezit en waar Ruud ook weer aanvulling aan kan geven. Het is jammer dat Ruud ons gaat verlaten aan het einde van het seizoen, maar met Anton Scheutjens hebben we een goede opvolger. Die heel goed de kijk heeft op keepers en er serieus mee bezig is. En dan moeten we gaan kijken hoe we het verder gaan invullen.’
Hoe is de verstandhouding met de spelersgroep?
‘Goed! Het is een fijne groep om mee te werken. We denken dat er nog wat rek zit in de spelersgroep en proberen het latje steeds hoger te leggen. Je ziet dat ze die uitdaging leuk vinden. Ze werken met plezier en dat is goed en daardoor is het voor ons ook plezierig om zo te werken. Het is een fijne groep.’
Welke speler heeft zich dit seizoen het meeste ontwikkeld volgens jou?
‘Ik denk dat je moet kijken naar een Marcel de Jong en Marcel Meeuwis. Dat zijn twee jongens die van een lager niveau komen en die schijnbaar moeiteloos aanhaken. Dat is natuurlijk niet zo, ze werken er heel hard voor. Daarbij denk ik dat Bas Sibum een heel belangrijke rol heeft, niet alleen in het veld maar ook daarbuiten. Die heeft Ramzi ook. Jamaique Vandamme is langzaam omhoog aan het klauteren en Sekou Cissé is weer na blessures terug aan het komen. Dan heb je een aantal mensen waar je altijd een beroep op kan doen. Dat is Oper, Senden, Saeijs en Kah die heel goed functioneert. Kemy Agustien is een type waarvan wij denken dat hij heel veel potentie heeft. Dus al met al hoor je dat we redelijk tevreden zijn over de spelers. Ik kan niet één naam noemen, want dan zou ik andere spelers tekort doen.’
Is deze selectie klaar voor Europees voetbal?
‘Klaar voor Europees voetbal is een moeilijke vraag. Het is een beetje afhankelijk van de eerste tegenstander die we treffen. De ploeg heeft het wel in zich om Europees voetbal te behalen. Dan zullen ze weer een jaar gegroeid zijn en dan is het alleen maar leuk en mooi om te testen of ze daar klaar voor zijn. Het is moeilijk om te zeggen, het ligt eraan welke tegenstander dat je krijgt.’
Wat zijn je verwachtingen voor komend seizoen?
‘Om eigenlijk door te groeien. Dat is het belangrijkste. Dat je niet weer moet gaan opbouwen, maar dat je door kan bouwen. We hebben met Huub iets neergezet, een bepaalde cultuuromslag is er geweest in het type spelers die we hadden. Dat hebben we langzaam omgezet en daar probeer je in door te groeien. En het is belangrijk voor het komende jaar dat je dus geen stap terug hoeft te zetten, maar kan doorgroeien.’
Op welke positie had je graag nog versterkingen gehad en gaan die er komen?
‘Dat is altijd moeilijk te zeggen. In ieder geval hebben we op de positie van de keeper nog iemand nodig. We hebben met Kujovic gesproken, maar daar is niets uitgekomen. Hij wil verder kijken dan Roda JC en dat is zijn goed recht. En we komen af en toe wat scoringsvermogen te kort en daar gaan we ook naar kijken.’
Veel supporters begrijpen de contractverlenging van Bodor niet en het passeren van Marcel de Jong. Kun jij deze beslissingen toelichten?
‘Dan moet je een aantal dingen weten, die ik je niet kan vertellen. Dat heeft te maken met het werken met de jongens elke dag. En als we naar vorig seizoen gaan kijken, was Bodor toch wel de beste speler van het hele seizoen. Hij had de meeste progressie gemaakt. Daarna gebeuren er een aantal dingen en zie je dat hij zijn niveau even niet krijgt, maar dat je het vertrouwen toch hebt dat hij dat weer gaat oppakken. En dat is hij weer langzaam aan het oppakken, vandaar dat hij speelt. In de tussentijd heeft Marcel de Jong een blessure gehad, waardoor Bodor weer speelde. En dan is het alleen maar fijn dat je concurrentie hebt op die positie en je keuzes kan maken. En waar je keuzes kan maken is er een gedeelte het wel mee eens en een gedeelte is het er niet mee eens. Maar dat wil niet zeggen dat ik Marcel de Jong afschrijf. Verre van dat. Ik hou van dat soort spelertjes. Van die brutalere.’
Ben je van plan meer jeugdspelers de kant te geven zich te bewijzen bij het eerste elftal?
‘Dat kan je alleen maar doen als je ook jeugdspelers hebt die op een dusdanig niveau spelen en acteren dat ze klaar zijn voor het eerste elftal van Roda JC. Wij spelen een hoog niveau. Het nadeel is dat ons tweede elftal in de eerste divisie speelt waardoor ze een minder niveau als tegenstander hebben. Waardoor ze zich minder en snel kunnen ontwikkelen. Want als je de beste bij de beste zet, zullen ze gedwongen zijn om beter en beter te worden als de tegenstander. Dat mankeert er nog aan. Als er spelers zijn waarvan wij denken dat ze moeten spelen, maakt het niet uit wat ze voor leeftijd hebben. Als wij denken dat ze er klaar voor zijn, zullen wij ze absoluut gaan gebruiken.’
Als je terugkijkt op de jaren dat je zelf speler was bij Roda JC, de zogenaamde gouden jaren, wat denk je dan dat er in het huidige elftal moet gebeuren om die mentaliteit terug te krijgen?
‘Als je twee periodes met elkaar gaat vergelijken, dan komen we altijd op de koffie. Dat is niet vergelijkbaar. Dat zijn twee totaal verschillende momenten binnen Roda. Eerst was het Kaalheide, en nu het PLS. Er zitten 12/ 13 jaar tussen. Een mentaliteitsverschil in de regio en in de club is er gekomen. Je kunt de groep al niet eens meer met elkaar vergelijken. Er waren maar drie spelers die van buiten Nederland kwamen. Er viel toen een spelstijl samen die uniek was in Nederland. Er werd 1op 1 gespeeld, wat nog nooit iemand had gedaan. Het klikte toen gewoon. Dat is iets wat bij toeval ontstaan is. Je kunt je ploeg wel bij elkaar zoeken en smeden, maar dat het zo uitpakt kun je niet verwachten.’
Je hebt drie seizoenen voor ADO Den Haag gevoetbald. Doet het je pijn dat de club zover is afgegleden, zowel op sportief als op supportersgebeid?
‘Ja! Ik was er onderdeel van dat ze promoveerden. Dat was een ongelofelijk feest voor de regio daar. En voor de mensen die getracht hebben ADO terug te brengen naar waar ze in de roemruchte jaren waren geweest. In de top van Nederland. Dan zie je dat ze nu weer een stap naar beneden moeten maken. Dan hoop je dat deze stap terug zal leiden naar twee stappen vooruit. Het nieuwe stadion is het enige positieve. Je kunt schoon schip maken, omdat je het niet hebt gered op de manier waarop ze het nu hebben gedaan. De supporters blijven weliswaar, maar ik heb ze ook heel anders meegemaakt. Bij uitwedstrijden zat elke wedstrijd een tribune vol met ADO supporters en op het moment dat Brian Tevreden zijn dochtertje verloor, gooide een heel ADO vak knuffels het veld op. Dan kijkt men ook heel anders tegen ADO aan als de dingen die in het nieuws komen. Ze hebben twee kanten, maar de nare kant wordt vaak belicht.’
Wat vind je van de supporters en de sfeer bij Roda JC?
‘Als ik dat baseer op de laatste wedstrijd, dan zeg ik: UNIEK! Dat is wel iets wat we nodig hebben. Ik denk dat wij ook weer een initiatief hebben afgegeven als spelersgroep voor de wedstrijd van Utrecht. Zorg dat je met zijn allen komt, want dat is wat je een kick geeft. Ik heb bijna 4 jaar Engeland meegemaakt, waar het stadion altijd vol zit met passie en plezier en dat is wat we zondag tegen Heracles hebben meegemaakt. We moeten alleen hopen dat het niet eenmalig is geweest. En waarin wij daarin iets kunnen doen, dat zal alleen op de grasmat zijn.’
Persoonlijke vragen:
Wat zijn je hobby’s?
‘Buiten het voetbal zijn dat Apple- computers. Tennissen doe ik nog wel eens. Mijn gezin, vooral mijn pasgeboren dochter. Uit eten gaan, muziek luisteren, opera. En ik lees veel.’
Wat is je favoriete vakantieland?
‘Als ik maar lekker op het strandje kan liggen en dat de kinderen het naar de zin hebben. Je vult je vakantie zelf in en dan maakt het eigenlijk niet uit waar je zit. Ik ga dit jaar naar Spanje.’
Wat is je favoriete eten?
‘Vaak in de pasta sfeer. Vooral pasta met pesto en gebakken spinazie in knoflook. Kip in de ketjap vind ik lekker. Zelf koken vind ik ook leuk. Barbecuen vind ik heel leuk, zeker met lekker weer. Lekkere salades, van alles.’
Wat is je favoriete boek/ film?
‘Het laatste boek wat ik erg interessant vond was Focused for Soccer. Ik heb mazzel dat ik een aantal jaren in Engeland heb gewoond en dus ook aardig wat Engels kan lezen. Dat is een sportpsycholoog die praat over voetbal. En wat je kunt doen voor je spelers en voor jezelf zodat je je kan blijven ontwikkelen.
Mijn favoriete film is Scent of a Woman. Dat is een film van Al Pacino. Die gaat over de beïnvloeding van het leven van een jongen door een oude generaal uit het leger die blind is. Het gaat o.a. over integriteit.’
Wat is je favoriete geurtje?
‘Lolita Lempicka, voor mannen. De vrouwengeur is ook lekker.
Hoe gaat het met je dochtertje?
‘Fantastisch! Ze wordt dinsdag 8 weken. Ze groeit als kool, heeft van de week de eerste baby massage gehad. Ze lacht veel en het is een heel vrolijk kind. Prachtig!’
Raymond, bedankt voor het leuke en informatieve interview! Veel succes in de playoffs!
