Vertel ons eens iets over uw carrière als voetballer en als trainer?
’Ik ben begonnen als amateurspeler bij Roda Raalte, een club in het oosten van het land waar ik tot mijn 18e gespeeld heb. Vervolgens heb ik zelf een brief geschreven naar Go Ahead Eagles met het verzoek om een testwedstrijd te mogen spelen. Daar heb ik toen ook de kans voor gekregen en ben uiteindelijk aangenomen door Leo Beenhakker. Daar heb ik van 1976 tot 1982 bij het eerste elftal gespeeld. Van Go Ahead Eagles heb ik de overstap gemaakt naar FC Twente, waar ik tot 1989 geweest ben. In mijn laatste periode bij FC Twente ben ik begonnen de trainersdiploma’s te halen, en in mijn laatste seizoen als Tukker heb ik besloten om te stoppen en me helemaal te gaan richten op het trainerschap. Ik ben toen naar Cambuur Leeuwarden vertrokken als trainer/ speler, ik was toen assistent trainer van Popovic. En dat was eigenlijk de start van mijn trainerscarriere. Bij Cambuur heb ik het 5 jaar volgehouden en ben vervolgens weer teruggekeerd bij Go Ahead Eagles. Dat was de start van een hele leuke periode. Daar heb ik het jeugdinternaat gedaan, samen met mijn vrouw. We hadden 7 jongens in huis. Ons huis was vrij groot en grensde aan het voetbalveld. We hebben dat pakweg 5 jaar gedaan en hebben toen noodgedwongen moeten stoppen. Het was de periode van het Bosmanarrest en Go Ahead Eagles zag geen heil meer in het verkopen van opgeleide speler. Dus hebben zij de jeugdopleiding opgeheven. Ik heb dat huis uiteindelijk gekocht en ben nog twee seizoenen in Deventer gebleven. Vervolgens naar FC Groningen gegaan als assistent trainer van Wim Rijsbergen en Jan van Dijk. Daar ben ik maar 1 jaar en 2 maanden gebleven want toen kwam FC Den Bosch met een aanbieding voor de functie van hoofdtrainer. Dat was voor mij het moment om op eigen benen te kunnen staan. We zijn in mijn eerste seizoen direct kampioen geworden van de eerste divisie en dus gepromoveerd. We hadden het moeilijk in de Eredivisie en mede door de tegenvallende resultaten en ietwat onenigheid met het bestuur, ben ik in maart opgestapt. In het nieuwe seizoen ben ik 2 jaar hoofdtrainer geweest van BV Veendam. En daarna begon mijn buitenlands avontuur in Afrika; 6 maanden in Congo gezeten, periode als bondscoach en trainer van een grote club in Kinshasha. Na 6 maanden kreeg ik geen salaris meer en ben ik gestopt. En een paar maanden later werd ik samen met Gerard van der Lem bondscoach van Saoedi-Arabië. We hadden een contract van 4 jaar maar zijn uiteindelijk maar 2,5 jaar gebleven. We hadden 2 hele grote toernooien gewonnen, bij de kwalificatie voor het WK stonden we bovenaan en toen moesten we naar een toernooi in China. Daarbij ging het om de Azië Cup. Voor ons was dat toernooi niet zo belangrijk maar voor de prins was het heel belangrijk. Daar verloren we een wedstrijd en speelden we een wedstrijd gelijk. Toen kregen we een telefoontje van de prins met de mededeling dat ze niet blij waren in Saoedi-Arabië en dat we ontslagen werden als we terugkeerden. Wij terug naar Riyad en daar werd ons contract uiteindelijk afgekocht. Was doodzonde omdat we toch graag naar het WK in Duitsland waren gegaan maar dat kwam er dus niet van. Ik heb toen 4 maanden thuisgezeten alvorens China aan de deur klopte met de vraag of ik coach wilde worden. Daar heb ik voor een jaar getekend. Na dat jaar waren ze enthousiast en wilden me een nieuwe aanbieding doen maar vervolgens stelden ze toch bij Qimde Shengyang een andere coach aan. Na 5 wedstrijden stond China echter stijf onderaan en kwamen ze terug bij mij met het verzoek om toch weer terug te keren. Dat heb ik gedaan en na mijn China- periode belde Raymond me op en vroeg of ik naast hem als assistent-trainer bij Roda JC wilde komen werken.’
Beschrijf de trainer en de persoon achter Martin Koopman?
‘Heel sociaal! Ik ben erg geduldig en respectvol naar anderen toe. Maar als ik dat respect niet terugkrijg, heb je een hele vervelende aan mij. Ik kan me goed verplaatsen in spelers en ben altijd bereid met mensen te praten. Ik kan goed relativeren, hetgeen soms heel handig kan zijn. Hoewel ik dan vaak het verwijt krijg dat ik te makkelijk over dingen denk, maar dat klopt dus niet. In deze wereld moet je soms heel snel dingen kunnen plaatsen, of het nu wel of niet terecht is. Ik denk dat dit in grote lijnen Martin Koopman is.’
Wat was uw eerste indruk van de club?
’Goed! Roda JC staat heel erg goed bekend, omdat ze jaren goed gepresteerd hebben. Ze hebben natuurlijk ook een mindere periode gehad en zijn helemaal opnieuw begonnen. Roda JC heeft een periode veel buitenlanders gehad en daar wilde de club toch verandering in brengen. Dit seizoen zie je dan toch weer dat je moet uitwijken naar het buitenland, ook vanwege de financiële middelen. Dat is ook helemaal niet erg mits je daarin de goede keuzes maakt. Die keuzes moet je kunnen plaatsen binnen het elftal. Ik denk dat wij aardige keuzes hebben gemaakt en dat Roda JC in de toekomst weer een rol van betekenis gaan spelen in de competitie. En daarbij moet je denken aan een plaats bij de eerste 6.’
U bent toen midden in het seizoen naar Roda JC gekomen. Maakte dat uw overstap niet nog moeilijker?
’Nee! En dat ligt wellicht aan mijn persoonlijkheid. Ik ben een vrij makkelijk persoon om ergens in te stappen. Ik geef mensen heel snel het gevoel dat zij zichzelf kunnen zijn want dan ben ik ook mezelf. Als ik mezelf kan zijn dan slaat dat over naar de groep. Dus ik vond dat geen probleem. Mede ook omdat ik Raymond Atteveld redelijk goed kende en Roda JC toch al gevolgd heb. Maar voetbal is voetbal en als je een goed verhaal hebt en je hebt visie, dan hoeft dat geen probleem te zijn.’
Wat zijn uw taken/ verantwoordelijkheden binnen de technische staf?
‘Eindverantwoordelijke is Raymond maar ik voel me zeker ook verantwoordelijk. Ik plan en verzorg trainingen, maak praatjes met spelers en dat doe ik allemaal samen met Raymond. In principe doen we vrijwel hetzelfde alleen bereidt hij in grote lijnen het idee voor wat we die dag gaan doen. Je bent weliswaar assistent-trainer maar zo voelt dat niet. En dat moet ook zo zijn, denk ik. Spelers voelen ook heel goed aan dat ik me verantwoordelijk voel, en daar steek ik ook heel veel energie in. Als het belofte-elftal uit speelt, dan voel ik me verplicht om daar heen te gaan. En de spelers vinden dat fantastisch want ze krijgen aandacht. En we laten zien dat ze een kans krijgen zich te bewijzen. Het belofte-elftal hangt er voor mij niet slechts bij. Raymond is eindverantwoordelijk, ook voor de pers etc. Maar ik doe het werk zo veel mogelijk samen met hem.’
Wat is het leuke/ minder leuke aan uw werk?
’Verliezen is natuurlijk minder leuk, want dan voelt het de dag erna anders dan wanneer je wint. Je bent ergens mee bezig en het is dan niet geworden wat je gewenst had. Maar voor de rest… Je moet genieten van elke dag dat je op het veld kunt staan en van je hobby je werk hebt kunnen maken. Dat is geweldig, toch?!’
Hoe verloopt de samenwerking met Raymond Atteveld en Anton Scheutjens?
‘Uitstekend! We zijn alledrie iets anders. Anton is altijd afwachtender maar heeft hele goede humor. Raymond komt natuurlijk uit Amsterdam; heeft een grote mond maar een klein hartje. En heeft natuurlijk ook op momenten dat het kan, genoeg humor. Ik ben soms ook afwachtender maar heb een groot hard. Ben nooit bang, ongeacht in welke situatie ik ben. Die combinatie is gewoon erg goed. We voelen mekaar goed aan en kunnen vaak veel signalen halen uit het oogcontact. Als Raymond mij aankijkt en ik kijk even iets minder vrolijk, dan weet hij meteen dat er iets aan de hand is. En andersom is dat ook zo. Dat is mooi.’
Hoe is het om te werken met een jongere hoofdtrainer?
‘Ik voel me natuurlijk zelf ook nog erg jong. Maar Raymond is natuurlijk nog een ‘jonge hond’, Dat is nog zijn onervarenheid, en dat bedoel ik zeker niet negatief want Raymond bedoeld het alleen maar positief. Soms moet je gewoon tot 10 kunnen tellen maar hij vliegt er dan gelijk nog in. Maar dat is geen probleem. Alles valt en staat ermee of je elkaar respecteert. En als je dat doet en je kunt ook luisteren naar iemand die iets ouder is, dan gaat dat hartstikke goed.’
Hoe is de verstandhouding met de spelersgroep?
‘Dat zou je de spelersgroep moeten vragen. Naar mijn gevoel klikt het en is onze verstandhouding prima.’
Welke indruk maakt onze selectie op u?
‘Een jong, soms onervaren elftal. Vorig jaar hadden we toch gewoon een hele goede periode. We hebben een aantal jonge jongens gehaald, heel veel van beneden de 23 en die missen soms de ervaring om wat rustiger te blijven in een wedstrijden. Ondanks dat het publiek ons naar voren schreeuwt bij een 2-0 voorsprong, moet je soms wel eens geduldig zijn en je niet laten lijden door emoties. We hebben een leergierige selectie, en daar moeten we zeker iets mee kunnen doen. Ik kijk er heel positief tegenaan.’
Wat vind u van de nieuwelingen?
‘Talentvol, ook onervaren. Lamah, Yulu, Tioté en Mardulier hebben in België natuurlijk niet altijd veel gespeeld, voornamelijk op de bank gezeten. Zijn ook niet altijd even leuk behandeld, naar wat ik gehoord heb. En hier komen ze in een warm nest terecht waarvan ze soms nogal eens schrikken. Daar hadden ze een nummer en hier zijn ze iemand. Willem Janssen en Frank van Kouwen zijn natuurlijk bekend met het Nederlandse voetbal maar zijn onervaren in de Eredivisie. Je zag de eerste twee maanden ook dat ze moesten wennen aan het niveauverschil. Maar ze hebben het heel snel opgepakt en dat moet ook wel. Want als wij twee keer trainen, moeten ze gewoon aan de bak. Dat is alleen maar goed.’
Wat verwacht u van dit seizoen?
‘Dat we absoluut bij de eerste 6/7 komen. En het zou me teleurstellen wanneer we dat niet zou gebeuren. Daar ga ik voor.’
Wat is volgens u de speelstijl die het beste bij Roda JC past?
‘Op dit moment spelen we 4-3-3. 4-4-2 is ook leuk, met een ruit op het middenveld maar dat kan niet altijd omdat je bepaalde posities niet kunt invullen met wat er op dat moment gevraagd wordt. We zijn heel aanvallend ingesteld dus je moet toch kiezen voor de veldbezetting en 4-3-3 is een heel duidelijk systeem voor de spelers. Dus dat vind ik dan ook aardig passen bij Roda.’
Wat vind u van de competitiestart van Roda JC?
‘We starten heel goed. Het verlies bij Willem 2 was natuurlijk onverwacht, en niet goed. Verliezen van Feyenoord calculeer je bij voorbaat al een beetje in, hoewel het achteraf gezien ook anders had kunnen zijn. En Excelsior verspeel je ook kostbare punten. Als je 4 punten meer had gehad, stond je er nu natuurlijk geweldig voor. Maar door het jaar heen streep je dat tegen elkaar weg; dan haal je punten waar je het niet verwacht had, en verlies je punten waar je op gerekend had. Het staat ook allemaal zo dicht op elkaar dus er kan nog van alles gebeuren.’
We hebben in 6 competitiewedstrijden al 12 tegendoelpunten geïncasseerd. Hoe verklaart u het dat de verdediging die vorig seizoen nog zo solide was, dit seizoen zo veel tegengoals krijgt?
‘Dat heeft weer te maken met de aanvallende speelstijl die we wilden tonen. Dat heeft ook weer te maken met de onervarenheid bij balverlies van de jongens die weinig hebben gespeeld in Belgie. Voorin begint het verdedigen en dat druppelt zo langzamerhand door naar het middenveld, die moeten keuzes maken en achterin begint dan de ellende. Soms is één schakeltje in een elftal, zo belangrijk voor het hele team. Wij hebben dan 2/3 schakels niet erbij; Kemy Agustien was toch een hele belangrijke speler. Ik vond het een fantastische voetballer en dat blijkt ook wel omdat hij nu bij AZ speelt. Die verandering moet je dan gaan uitpuzzelen in de voorbereiding. En soms worden er in een wedstrijd hele knullige fouten gemaakt. Dus alles bij elkaar heeft dit team twee voorbereidingen gehad; eentje zonder de aanvullingen waarbij ik ook denk aan geblesseerde spelers, en op het moment dat je al die spelers wel erbij hebt, begint je tweede voorbereiding. En dat heeft gewoon tijd nodig.’
Wat vind u van onze jeugdopleiding en vind u dat er meer jeugdspelers door zouden moeten stomen naar het eerste elftal?
‘In de toekomst moeten er absoluut spelers gaan doorbreken. En dat is dé doelstelling anders moet je ermee stoppen. Ik denk dat we nu goed bezig zijn want René Trost is erbij gekomen, de jeugdtrainers doen het ontzettend goed en de organisatie staat aardig. Ze hebben nu een grote stap gemaakt om de jeugdopleiding nog belangrijker te maken.’
Wat vind u van de Rodasupporters?
‘Heel enthousiast! En natuurlijk is er gemor als je verliest of zoals tegen Excelsior gelijk speelt, maar dat mag! Je kijkt naar een wedstrijd waarin je 3-0 voorstaat en uiteindelijk 3-3 gelijkspeelt, en dan mogen ze teleurgesteld zijn en dat ook uiten door middel van een fluitconcert. Want zij zijn er ook bij betrokken.’
Wat vindt u van het stadion en de sfeer?
‘Geweldig stadion! Je hebt alles in handen om goed te presteren. Zeker wanneer het stadion goed vol zit, is de sfeer geweldig. Daar is niks mis mee!’
U bent assistent trainer geweest bij het nationale team van Saoedi-Arabië. Hoe verschilt het trainen van een nationaal team met het trainen van een club?
‘Bij het trainen van een nationaal team is de grootste belemmering dat je de spelers niet constant om je heen hebt. Slechts op bepaalde momenten heb je ze allemaal bij elkaar. Dan zit je ook heel veel thuis en pikt af en toe een wedstrijdje mee om spelers te kunnen bekijken. Bij het trainen van een club zijn de spelers altijd aanwezig. En dat is het grootste verschil.’
Wat zijn uw ambities?
‘Mijn contract loopt aan het einde van dit seizoen af. En dan bekijk ik of het nog altijd klikt en of ik me er nog steeds lekker bij voel. En op basis daarvan bekijk ik of mijn toekomst nog hier in Kerkrade ligt, of wellicht ergens anders. Alles is open voor mij.’
Is er iets dat u nog kwijt wilt?
‘Ik heb bewondering voor jullie omdat jullie er altijd zijn. Ik hoop dat wij jullie het gevoel geven dat we jullie respecteren, dat is het belangrijkste. Dus jullie zijn altijd welkom. En dat gevoel moeten de mensen ook hebben.’
Persoonlijke vragen
Wat zijn uw hobby’s?
‘Golfen!’
Wat is uw favoriete vakantieland?
‘Aruba. Mijn vrouw komt van Aruba, dus dan ligt de keuze voor de hand.’
Wat is uw lievelingseten?
‘Courgettes met rundergehakt, rijst, gebakken aardappeltjes en boontjes. Mijn vrouw kan dat heerlijk klaarmaken.’
Wat is uw favoriete muziek?
‘Dire Straits, vind ik erg leuk. En de laatste tijd vind ik ook Nederlandse muziek erg leuk.’
Wat is uw favoriete film/ boek?
‘Ik lees heel weinig, omdat ik daar gewoon geen tijd voor heb of tijd voor wil vrijmaken. Want de tijd die ik besteedt aan het lezen, kan ik ook besteden aan het ontmoeten van mensen. En als ik lees, dan mis ik heel veel dus daarom doe ik dat niet.
Ik ga wel eens met mijn vrouw naar de film maar heb geen favoriet.’
Wat is uw favoriete geurtje?
‘Armani.’
Hoe belangrijk is familie voor u?
‘Belangrijk! Maar ik besteedt er te weinig aandacht aan en dat neem ik mezelf kwalijk. En ik erken dat ook maar doe er vervolgens nog niks mee. Dat is een hele slechte zaak van mij.’
Is er iemand binnen Roda JC waar u, buiten het voetbal om, mee omgaat?
‘Eigenlijk niet.’
|
